Potentiële Energie!

Potentiële Energie!

“Weten jullie wat een kettingreactie is?” vraagt Professor Bob aan de kinderen in het publiek. We zijn in Nemo met mijn neefje en twee nichtjes, en tussen alle speel-experimenten wordt ons nu een ‘spectaculaire show’ beloofd. Er staan allerlei spullen, en vooral veel grote dominostenen, die volgens Professor Bob straks vanzelf gaan omvallen dankzij alle ‘potentiële energie’. “Kunnen jullie dat zeggen, kinderen?” “Potentiële Energie!” schreeuwen de kinderen. Professor Bob, waarschijnlijk een groot genie gezien het feit dat hij niet ouder…

Lees Meer Lees Meer

Het komt door de media!

Het komt door de media!

We hebben drie kinderen (en hun ouders) te logeren, waardoor ik plots anders tegen bepaalde dingen aan ga kijken. Zo blijkt het oprecht fascinerend om iemand het alfabet te horen opzeggen, mits die iemand niet ouder is dan zes. Ik vermoed dat ik lang niet zo onder de indruk zou zijn van een dergelijk prestatie als het om een volwassene ging. Nou ja, misschien als die persoon ook PVV stemmer is. Dan moet je iedere vorm van intellectuele inspanning aanmoedigen….

Lees Meer Lees Meer

Tour de farce

Tour de farce

Ik kan niets met de Tour de France. Het is heel erg, ik weet het. De Tour is een internationaal sportevenement waar talloze mensen volledig geobsedeerd naar kijken. En ik kan er maar niet achter komen waarom. Wat is er in ‘s hemelsnaam zo boeiend aan een tros fietsers die eindeloos door het Franse landschap slingert? Het voelt een beetje als die Magic Eye posters die begin jaren negentig opeens op stations stonden. Van die kronkelige gekleurde prenten die, als…

Lees Meer Lees Meer

Te pas en te onpas

Te pas en te onpas

Ik sta bij de kassa. Er schieten honderd dingen door mijn hoofd: werk, deadlines, nog meer deadlines en het eindeloos piepende stemmetje in mijn achterhoofd dat mij aanspoort om vooral meer aan mijn nieuwe roman te werken. De caissière bliept mijn boodschappen, en ik pak mijn portemonnee uit mijn tas. Ik haal mijn bonus- en airmiles passen tevoorschijn en overhandig deze aan het meisje. Terwijl ik in mijn hoofd een lijstje doorneem van dingen die ik ab-so-luut vanmiddag nog moet…

Lees Meer Lees Meer

Mijn ontmoeting met Stephen Fry

Mijn ontmoeting met Stephen Fry

De organisatie van Borderkitchen stond versteld van de stormloop, zegt het meisje dat bij de ingang zit. De kaartjes waren maanden geleden al binnen vijf minuten uitverkocht. Ik heb met wat geluk via de wachtlijst nog een ticket bemachtigd en sta op het punt de zaal in te gaan. Ik ben in Den Haag om mijn grote idool te zien spreken: Stephen Fry. Fry is acteur, schrijver, quizmaster (of moet ik zeggen QI master, hij presenteert het briljante BBC programma…

Lees Meer Lees Meer

Deze column bevat geen gesponsorde onderdelen

Deze column bevat geen gesponsorde onderdelen

Koffie is voor mij in de loop der jaren veranderd van ‘ach doe maar een kop’ tot ‘GEEN koffie? AAAAAAAAAAAAARRRRRGGGHHHH!’ Door mijn groeiende liefde voor deze drank ben ik ook steeds kieskeuriger geworden. Waar ik vroeger dik tevreden was met Douwe Egberts roodmerk, smaakt dat nu alsof iemand een half uurtje in een gebruikt koffiefilter heeft staan spugen, en me het filtraat vervolgens, na opwarming in de magnetron, voorzet. Nu is niet alle Douwe Egberts koffie vies. Het is alleen…

Lees Meer Lees Meer

Slakkengang

Slakkengang

Naaktslakken bewegen zich voort met een snelheid van zo’n 48 meter per uur. Dat is eigenlijk nog behoorlijk snel. Het is 80 centimeter per minuut, dus 1,3 centimeter per seconde. Beweeg je vinger maar eens over een tafeloppervlak met dat tempo: dat is sneller dan je denkt. Het is nog niet op het tempo van de slak-achtige buitenaardse wezens uit Night of the Creeps, een sciencefiction film uit de jaren tachtig. Die dingen schoten echt met een rotvaart over ieder…

Lees Meer Lees Meer

Wij dertigers zijn de hoeders van onze taal

Wij dertigers zijn de hoeders van onze taal

Er is iets grondig mis met het gebruik van de Nederlandse taal, en ik kan hier niet langer over zwijgen. Het is iets dat ik al een aantal jaren opmerk, maar nu toch echt de spuigaten uitloopt. Het valt me namelijk op dat mensen van de generaties voor mij nog steeds hele vreemde woorden gebruiken. Zo heb ik een tante die er op staat om het woord ‘blieft’ in zinnen te plakken. Als in: “Blief je een koekje?” of “Blief…

Lees Meer Lees Meer

De grote sprong voorwaarts

De grote sprong voorwaarts

Er gaan inmiddels vele maanden voorbij zonder dat ik aan springschansen denk. Dit vind ik opmerkelijk, omdat dit vroeger op nummer 3 in mijn top vijf van gedachten stond. Omwille van redenen die ik niet nader specificeer ga ik even niet in op nummers 1, 2 en 5. Springschansen waren tussen mijn 9e en pak em beet 13e levensjaar prominent aanwezig. Ik kon niet naar een stevige plank en wat stenen kijken zonder te denken: hier moet ik heel hard…

Lees Meer Lees Meer