Even een waarschuwing: ik ben niet degene die al vroeg inziet hoe geweldig internet innovaties zijn. Jarenlang heb ik Twitter genegeerd. En hoewel ik al vijf jaar een blog bijhoud, was ik nou niet direct de eerste in Nederland die dit deed. Sterker, toen ik de naam ‘blog’ voor het eerst hoorde dacht ik dat er iemand niet goed werd. Ook het tegenovergestelde is waar: ik dacht dat CD-i geweldig was. En ook zag ik de voordelen van i-mode. Dus…
Een paar maanden geleden werd ik voor het eerst geconfronteerd met die vreselijke, bittere smaak, die leek op die van een aspirine. Alles wat ik at of dronk smaakte bitter. Onderzoek op internet leerde mij dat ik niet de enige was die dit had na het eten van pijnboompitten. Het verbaasde me dan ook niet dat Kassa er aandacht aan besteedde. Zij kwamen tot de conclusie dat niemand weet waar die bijverschijnselen vandaan komen, en dat ook niemand weet of…
Als je 11 bent is een auto het toppunt van kracht, snelheid en stoerheid. Het is een grommend monster waarmee je heel hard gaat en misschien over schansen springt. En natuurlijk ga je ook proberen om op twee wielen te rijden als je eenmaal je rijbewijs hebt! Waar heb je anders een auto voor? Eenmaal 36 en al jaren in bezit van rijbewijs en Opel Astra is een auto iets heel anders. Comfortabel. Noodzakelijk. Duur. Een soort verlengde van je…
Vanaf de eerste dag in de brugklas tot het moment dat ik eindelijk met een diploma de deur uit kon, ging er geen dag voorbij dat ik niet wenste dat het schoolgebouw zou ontploffen. Of dat ik zelf een ziekte kreeg die absoluut geen ongemak veroorzaakte maar het wel onmogelijk maakte om naar school te gaan. Aangezien zowel het internationale terrorisme als de Mexicaanse griep nog niet in Nederland bestonden, was er geen ontkomen aan. Iedere dag op de fiets,…
Soms vraag ik me wel eens af waarom de overheid zelfs ook maar moeite doet om mensen tegen zichzelf te beschermen. Kijk eens even naar de lijst van dingen die we volgens de regering anders of (liever) helemaal niet zouden moeten doen: Alcohol drinken Auto rijden (slecht voor het millieu, wel goed voor de staatskas… make up your mind) Werken (te veel is niet goed, te weinig ook niet) TV kijken (let op de kijkwijzer!) Games spelen (verbieden die geweldadige…
Het blijft me verbazen dat de zelfde soort die ‘Spek Knabbels’ in de supermarkt verkoopt ook in staat is tot grootse artistieke prestaties als de Taj Mahal, de Mona Lisa en Top Gear. Oké dat laatste is een grapje. Ik bedoelde niet Top Gear (al is dat naar mijn persoonlijke mening een van de beste TV programma’s ooit, alleen overtroffen door Doctor Who. Ik dwaal af. Haakje sluiten.) maar de iPhone. Ja inderdaad, de iPhone. En ik zeg dat niet…
We lopen door Amsterdam in de richting van de Zeedijk en passeren een jonge vrouw die mobiel belt. Op luide toon, maar met een oh zo geduldige stem. “…de Y. Nee niet de IJ. Niet met puntjes… Niet met puntjes… De Griekse Y. De Y. Nee niet met puntjes. De Y. Ja, de Y. En dan het Apestaartje. Apestaartje. Nee, mam. Apestaartje. Nee, niet het woord Apestaartje. Het Apestaartje. Nee mam. Nee het maakt niet uit hoe je dat schrijft….
Ik ben gelukkig snel aan de beurt en betreed hinkend het kantoor van de dokter. Hij schudt mij de hand en vraagt wat me wat er is. “Ik heb drie weken geleden mijn rechter grote teen gestoten,” zeg ik. “Drie weken geleden?” “Ja, was nogal pijnlijk. De nagel scheurde er half vanaf.” De dokter trekt dezelfde grimas die iedereen trekt als ik dit deel van het verhaal vertel. “Inderdaad, heel pijnlijk,” zegt hij. “En u heeft daar nog steeds last…
Genezen van de koorts, maar met het brein nog op halve kracht, deed ik de afgelopen dagen wat iedere man van 36 in een dergelijke toestand doet. Ik besloot te leren goochelen. Ik weet niet precies wat me bezielde toen ik deze beslissing nam. Ergens in mijn achterhoofd zag ik visioenen van bewonderende collega’s en zelfs wildvreemden in de kroeg, die stijl achterover sloegen terwijl ik een Gewone Speelkaart Op Miraculeuze Wijze Liet Verdwijnen. Via Google kwam ik terecht op…
Mijn vriendin is vegetariër en erg pro-eco. Zelf ben ik van huis uit meer een ‘woensdag gehaktdag’ type, gecombineerd met ‘lopen doe je van en naar de auto’. Je zou denken dat dit relationeel gezien misschien niet de beste combinatie is, maar al ruim acht jaar gaat dat prima. Uiteraard blijven er grensgeschillen bestaan. Als ik ’s ochtends de gekookte worst in plakjes snijd voor mijn lunchpakketje, resulteert dit onvermijdelijk in (dramatisch aangezette) blikken van afschuw. Mijn verdediging, dat haar…