“Wil je vandaag de nieuwe lamp ophangen?” vraagt mijn vriendin. Het is de zondag na kerst. Natuurlijk wil ik dat. Het is tenslotte haar cadeau, en ik wil hem graag voor haar installeren. Ik open de doos en haal de onderdelen er uit. Let op: alles wat ik in de nu volgende dialoog zeg is fout. “Moet je de instructies niet eerst lezen?” vraagt ze. “Nee hoor,” zeg ik terwijl ik de oude lamp van het plafond haal. “Oh,” zeg…
Inmiddels schrijf ik al weer bijna vijf jaar een wekelijkse gamerubriek. Het is een vast punt in mijn week: er moeten iedere woensdag drie recensies naar de redactie. Als ik dat zo uitreken heb ik dus de afgelopen vijf jaar meer dan 200 games besproken. Dit houd je alleen vol als je echt van je onderwerp houdt. Die liefde voor games begon voor mij in het begin van de jaren tachtig. Het was de tijd van de Atari, Intellivision, Collecovision…
Het nu volgende verhaal is opnieuw waar gebeurd… Ook dit jaar blijkt de kerstboom thuis toch een stuk groter dan buiten bij de verkoper. Vandaar dat mijn vriendin en ik sneeuw en gladheid trotseren om bij het dichtstbijzijnde tuincentrum een nieuwe mand te halen waar de kolos wel in past. Als we binnenkomen worden we net iets te hartelijk welkom geheten door een van de verkoopsters. Ik schat haar eind veertig, kort hip haar en ze heeft een gevaarlijk enthousiaste…
Met een groot gevoel van opluchting rijd ik in de richting van Amersfoort. Want tot mijn grote vreugde weet ik wat ik voor cadeau ik voor mijn vriendin ga kopen. Dit is belangrijk. Mijn vriendin is notoir moeilijk om een kerstgeschenk voor te vinden. Vergeleken daarbij is het zoeken naar de Higgs boson een makkie: het enige wat ze daar voor nodig hebben is een deeltjesversneller van een paar miljard. Het is om die reden dat ik daadwerkelijk vrolijk naar…
Met groeiende verbazing volg ik de ontwikkeling van de PVV. In eerste instantie dacht ik dat Geert Wilders een boze kortzichtige man was. Maar zijn uitspraken werden steeds extremer. Zijn aanhang groeide naar mate hij openlijker racistisch uit de hoek kwam. En hij maakt het zijn aanhang makkelijk om zelf ook racistisch uit de hoek te komen door een soort ‘verlaat de NSB zonder betalen’ kaart te trekken met het argument “ik ben niet tegen moslims maar tegen de Islam”….
Even voor alle duidelijkheid: het is geen december. Ik weiger dit te accepteren. Het is onmogelijk dat het jaar nu al bijna om is. En aangezien onmogelijke dingen… erm… onmogelijk zijn, vind ik het heel rationeel van mezelf om tegen winkeliers te zeggen dat ze echt alle spreekwoordelijke lampjes los hebben zitten om nu al kerstspullen in de etalage te leggen. En wie is die idioot die zijn totale voortuin heeft volgehangen met zo veel kerstverlichting, dat piloten uit de…
In de veilige jaren tachtig was ik druk in de weer met computers. Ik maakte ook zelf spelletjes, die ik dan liet zien aan een buurjongen. Op een gegeven moment was ik heel trots op een avonturenspel over spionage. Je was daarin lid van een soort Nederlandse CIA. De naam die ik daarvoor bedacht had vond ik op dat moment briljant. Toen ik het spel aan mijn buurjongen liet zien begon hij hard te lachen. Ik had namelijk mijn Nederlandse…
Vandaag hoorde ik dat Ramses Shaffy is overleden. Ik heb hem een keer ontmoet. Hoe dat ging beschrijf ik in het volgende waar gebeurde verhaal: Heel wat jaren geleden (we schrijven eind jaren 90) was ik er vast van overtuigd dat ik musical ster zou worden. Ik deed theaterschool en had tot mijn grote euforie een minuscuul rolletje gekregen in de musical Jack the Ripper. Een van de hoofdrolspelers was Ramses Shaffy. Op de eerste repetitie, waarbij het script voor…
Ik ben in Londen voor een interview. Uiteraard ben ik de laatste journalist die aan de beurt is, en mijn vliegtuig terug vertrekt om tien voor zes. De PR mensen die dit alles gepland hebben, gingen er blijkbaar van uit dat Londen geen files heeft. En spitsuur? Dat kennen ze hier vast niet… Met mij collega’s wordt ik in een taxibusje geplaatst en de race tegen de klok begint. En met ‘race’ bedoel ik in dit geval ‘stilstaan tussen honderdvijftigduizend…
Zie je wel, daar komt de scepticus in mij weer boven. Na een paar dagen stoeien met Google Wave komt toch dat stemmetje weer. Dat zelfde knagende gevoel toen ik voor het eerst de Wii in handen had en dacht ‘dit is het net niet’. Het stemmetje roept: “Wat moet ik in hemelsnaam met Google Wave?” De glans van de perfecte web applicatie, met al die potentiele communicatie mogelijkheden, verdween toen ik probeerde met iemand te praten via Wave. De…