Okay… ik moet weer even wat breder kijken. De afgelopen column op dit blog ging over Twitteren. Op mijn Twitter link ik naar die column, in de hoop dat lezers naar mijn Twitter gaan… Tijd om weer eens over stomme voorvallen in de supermarkt te schrijven, denk ik 😉
Op het moment dat ik er achter kwam dat ik mijn mobieltje in de auto had laten liggen sloeg de schrik om mijn hart. Niet omdat mijn auto op een achteraf plek stond, vlak bij een VMBO school waar ‘autokraak’ een hoofdvak was. Ook niet omdat ik heel belangrijke lucratieve telefoontjes mis zou lopen. Nee. Het probleem: ik kon niet Twitteren. Hoewel ik mijn eerste Tweet al in mei 2007 verstuurde, kon Twitter me in eerste instantie niet zo boeien….
Wie dat wil (en ik zou me geen enkele reden voor kunnen stellen waarom niet) kan mij ook volgen op Twitter.