Okay… ik moet weer even wat breder kijken. De afgelopen column op dit blog ging over Twitteren. Op mijn Twitter link ik naar die column, in de hoop dat lezers naar mijn Twitter gaan… Tijd om weer eens over stomme voorvallen in de supermarkt te schrijven, denk ik 😉
Zoals ik in de afgelopen 24 uur kon zien (meer dan 80 reacties op drie sites (ekudos, nujij.nl en uiteraard hier) ben ik niet de enige die rotondes op ‘mijn manier’ (ook wel bekend als ‘de juiste manier’ 😉 ) neemt. Maar ook zijn er dus heel wat mensen die het anders hebben geleerd… Ik kom binnenkort hier op terug, met een reactie op de reacties.
Vanavond is de finale van de beste TV serie aller tijden. En nee, dat is geen kwestie van smaak. Hierover is geen discussie mogelijk. Sommige dingen staan simpelweg vast. Voorlopig de laatste aflevering, op BBC1 om 19:40. En dan maanden lang wachten. Snif.
Ik heb het probleem dat mijn hersenen erg gevoelig zijn voor bepaalde liedjes. Als iemand in de buurt alleen maar denkt aan ‘Heb je even voor mij‘ loop ik het drie weken lang hardop te zingen. Nu is Frans Bauer onschuldig genoeg, maar de gevolgen kunnen groot zijn als ik iets als dit filmpje onder ogen krijg. Het is al wat ouder (gezien de enorme cultus er omheen) maar ik hoorde het voor het eerst. Waarop de melodie zich in…
Er zijn dingen die je gewoon niet doet. Dingen die alles met bijgeloof te maken hebben, en niets met ratio of reden, maar die toch gewoon stom zijn. Zoals vlak voor je gaat skiien zeggen “Weet je dat ik nog nooit iets gebroken heb?” Of tijdens een onweersbui op een heuvel gaan staan, en dan heel hard vloeken. Of je weblog “schrijversblok” noemen. En daar zit ik dan, twee maanden later, starend naar een wit vel papier. Ook weer uitstelgedrag, want…