Citaten
Oke ik doe niet zo veel aan ‘leuke linkjes’. Maar hier moest ik in elk geval om grinniken.
Oke ik doe niet zo veel aan ‘leuke linkjes’. Maar hier moest ik in elk geval om grinniken.
Wie dat wil (en ik zou me geen enkele reden voor kunnen stellen waarom niet) kan mij ook volgen op Twitter.
Mijn vriendin belt van het werk. Of ik nog even een klusje wil doen. Uiteraard. En om onverklaarbare redenen hoor ik de muziek van Mission: Impossible nu in mijn achterhoofd. Jouw missie, als je er voor kiest om hem te accepteren: zoek uit of de gemeentereiniging vandaag het oude blik of het oud papier ophaalt, breng dit buiten en keer veilig terug naar het Hoofdkwartier. Deze boodschap vernietigt zichzelf in vijf seconden… (Ta ta tara ta ta… ) Het valt…
Het volgende is een bekentenis. Ik ben een beetje een nerd. Ja ik weet het, je slaat nu stijl achterover. Je had dat nooit gedacht. Ik weet het dan ook goed te verbergen, en je zou bijna denken dat ik een normaal mens ben. Oke, het feit dat ik videogames recenseer is misschien een aanwijzing. De collectie Dungeons and Dragons boeken in mijn kast zouden sommigen als een hint kunnen zien. En ik geef het toe: er staan DVD boxen…
[poll id=”2″]
Het is pauze en ik zit in de koffiehoek wat te drinken en probeer me in mijn boek te verdiepen. Tegenover me zit een donker meisje met een mediterrane uitstraling, die overduidelijk een gesprekje wil aanknopen. “Ik ga trouwen,” zegt ze. Ze straalt er bij. “Goh wat leuk,” zeg ik. “Ja, maar het is wel een gedoe hoor!” zegt ze met een zucht. “Al dat geregel! Al die dingen die nog op tijd moeten worden gedaan…” “Kan ik me voorstellen,”…
Ah kerst! Heerlijk! Die paniek of alle boodschappen wel op tijd gehaald zijn… Of de boom niet door de katten wordt omgegooid… Dat gevoel van onbehagen omdat er ook nog spul voor oud en nieuw gekocht moet worden… Anyway… Die eerste feestdagen zitten er weer op. Nu nog oliebollen bakken, geen vuurwerk kopen en hopla… 2009. Tijd voor een terugblik? Kort dan: 2009 in drie woorden. Fitna. Crisis. Swaffelen.
Als journalist die veel over games schrijft word ik regelmatig uitgenodigd voor persbijeenkomsten. Zo beland ik op een vrijdag in Best (vlak bij Eindhoven) waar een spel getiteld ‘Brothers in Arms: Hells Highway’ wordt geshowd. De PR luitjes kozen voor het oorlogsmuseum en een trip langs de plekken waar de echte operatie Market Garden is uitgevochten, om te laten zien hoe realistisch die enorme veldslag in het spel is nagebootst. Dit is op zich al een surrealistische ervaring. En dan…
Het nu volgende telefoongesprek heeft werkelijk plaatsgevonden, zonder enige overdrijving of toevoeging. “Goedenmiddag-u-spreekt-met-brabbeldebrabbel-blahblahfit. Heb ik het genoegen met meneer Hol?” “Met wie spreek ik?” “Goedenmiddag met blahbribableblah blah fit. Heb ik het genoegen met meneer Hol?” “Sorry, nog een keer.” “U spreekt… met… Annemiek van Natufit. Heb ik het genoegen met meneer Hol?” “Oh je zegt Natufit! Ja je spreekt met Harry Hol.” “Goedenmiddag meneer Hol, wat fijn dat ik u tref. Wij van Natufit zijn namelijk bezig met een…
Het was een van die broeierige zomeravonden waarvan mensen sloom worden, en dieren voorzichtig. Waarbij het rommelen van de donder net zo onverwacht kan klinken als het schot van een pistool. Ik zat op mijn kantoor en schoof de stapel onbetaalde rekeningen in de vuilnisbak en zocht troost bij mijn beste vriend: de nog niet lege fles Jack Daniels. Ik ben Harry Hol, privé detective. Dat staat op mijn deur. Op dat moment ging de deur open en kwam de…