Hoe mijn brein een loopje met me nam

Het is even schrikken als ik zie dat mijn renschoenen versleten zijn. Mijn renschoenen. Dit is geen normale gebeurtenis in mijn leven. Ik staar dan ook vol ongeloof naar de beschadigingen in de hiel en besef dat ik blijkbaar zo veel gerend heb dat mijn renschoenen aan vervanging toe zijn. Sorry dat ik hier even bij blijf hangen, hoor. Maar ik en rennen? Nog steeds enigszins in shock ga ik …

Facepalmbook

Facebook, wij moeten even praten. Ik begrijp je behoefte om mij dingen te laten zien die ik zou willen kopen.┬áJe weet ook heel veel van me, dus je gaat er vanuit dat je een redelijke inschatting kan maken van mijn verlangens. Dat is natuurlijk niet helemaal juist. Ik ken mijn vriendin beter dan jij mij kent, en nog steeds is het elk jaar een opgave om een verjaardagscadeau voor haar …

Een pak van mijn hart

Het duurde even voor het goed en wel tot mij doordrong wat er zojuist was gebeurd. De postbode was woensdag geweest. Met Kindle. En weer vertrokken. Met Kindle. Naar blijkt moeten eventuele extra kosten (zoals de EUR 41,23 inklaringskosten) gepast worden betaald aan de bezorger. En naar blijkt is een briefje van EUR 50,- dan niet gepast. Dit leidde in elk geval bij het uitspreken van een aantal woorden die …

Mega Muts

Misschien is het je niet opgevallen wat ik zo ga zeggen. Dat zou me niets verbazen, want het is zo’n gespreksonderwerp dat mensen meestal liever mijden. Toch ga ik het even aansnijden, want het is relevant voor dit stukje: het is best koud buiten. Ja, ik weet het, ik ben net zo verbaasd als jij: koud? In Nederland? In Februari? Het is een gekke, gekke wereld. Aangezien ik niet dol …

Winkelen *is* niet leuk

Volgens (ik verzin dit niet) zelfbenoemd ‘shopoloog’ Chantal Riedelman moet winkelen weer leuk worden. Dat lees ik in een nieuwsbericht op de site van de NOS. Volgens Chantal moet het een ‘beleving’ zijn. “Kijk naar Amerika” zegt ze. “Daar kunnen mannen in de winkel sportwedstrijden op TV bekijken!” Chantal is vermoed ik (en ik hoop dat ik hier niet op tenen trap) een vrouw. En zoals ik wel eens eerder …

Een moment stilte voor een handmixer

Ik leg de handmixer op de toonbank. Het HEMA kassameisje slaat deze aan en ik betaal. Tien euro. ‘Twee jaar garantie, bewaar de bon!’ zegt ze vrolijk. ‘Ja, doe ik!’ zeg ik terwijl ik mijn rugzak open en mijn portemonnee terug stop. En op dat moment bevriest de glimlach van het meisje. Alle vrolijkheid vloeit weg, om plaats te maken voor een lege blik. Ze doet wat alle kassameisjes overal …