Heel natuurlijk

Ik speel met mijn neefje van elf Mariokart. En als je met kinderen een spelletje speelt, ontdek je pas hoe vaak je eigenlijk vloekt. Vooral als kinderen opeens van je winnen. Hij is zoals ik zei elf, dus ik hou me in. Het is een superleuk joch en het laatste wat ik wil is hem traumatiseren. Of erger: zijn woordenschat vergroten. Mijn probleem is dat ik me eigenlijk niet echt …

Het komt door de media!

We hebben drie kinderen (en hun ouders) te logeren, waardoor ik plots anders tegen bepaalde dingen aan ga kijken. Zo blijkt het oprecht fascinerend om iemand het alfabet te horen opzeggen, mits die iemand niet ouder is dan zes. Ik vermoed dat ik lang niet zo onder de indruk zou zijn van een dergelijk prestatie als het om een volwassene ging. Nou ja, misschien als die persoon ook PVV stemmer …

Een jedi zoals zijn oom

Vijf jaar oud is mijn neefje. Hij heeft alle drie de oorspronkelijke Star Wars films gezien. Hij is ‘Luke Skywalker’. Hij is dol op raketten. Hij was niet weg te slaan van mijn iPad waarop hij supergeconcentreerd Angry Birds speelde. Hij tekent alleen maar ruimteschepen. Ja, the Force is strong with him. Hij wordt een Jedi zoals zijn oom.