De snelste kunst ter wereld

Het is een koude zaterdagmorgen. Mijn vriendin en ik staan in het transformatorhuis van de Wester Gasfabriek. Het is de inname dag van ‘zomer expo’, een wedstrijd voor kunstenaars met als hoofdprijs exposeren in het Haags Gemeentemuseum. De wedstrijd en de voorronde komen ook op tv. We zijn niet alleen. Honderden kunstenaars van allerlei pluimage (maar vooral vrouwen, valt me op) wagen het er op. Mijn vriendin heeft een tekening …

Soms wou ik dat ik wat was

Vanmorgen hoorde ik  op de radio iemand zeggen: “Er zijn drie soorten mensen. Zij die Welsh zijn, zij die dat zouden willen zijn, en mensen zonder ambitie”. Je moet echt een ijzeren vastgeroeste kaak hebben als je daar niet welgemeend om moet glimlachen. De uitspraak stuiterde de rest van de morgen door mijn hoofd en ik probeerde een manier te bedenken waarop hij ook op mij van toepassing zou kunnen …

Apestaartje

We lopen door Amsterdam in de richting van de Zeedijk en passeren een jonge vrouw die mobiel belt. Op luide toon, maar met een oh zo geduldige stem. “…de Y. Nee niet de IJ. Niet met puntjes… Niet met puntjes… De Griekse Y. De Y. Nee niet met puntjes. De Y. Ja, de Y. En dan het Apestaartje. Apestaartje. Nee, mam. Apestaartje. Nee, niet het woord Apestaartje. Het Apestaartje. Nee …

Soms vang je dingen op

Ik zit in een café in Amsterdam achter een kop koffie en een flink stuk appeltaart. Ja, ik weet hoe je uit de band moet springen. Ik heb net een persconferentie achter de rug en neem nog even wat notities door voor ik naar de trein loop. Een tafeltje verder zitten een jongen en een meisje overduidelijk verliefd op elkaar te wezen. Tegenover hen zit een wat slungelige jongen. Het …

Woef!

Als mijn vriendin en ik een dagje naar Amsterdam gaan, staat café Zeezicht altijd op het programma. Best. Apple-pie. Ever. Het is een vast rustpuntje tussen het onvermijdelijke winkelen en een bezoek aan het Stedelijk. Afgelopen donderdag hoorde daar nog een bezoekje aan De Nederlandse Bank bij. Mijn vriendin bleek nog ergens twee briefjes van vijftig gulden in een spaarpot te hebben, die al vijftien jaar geen daglicht hadden gezien. …

Geek heaven

Ik ben een geek. Ik ben er trots op. Sinds mijn 11e zit ik met computers aan te klooien en tot op de dag van vandaag (ik ben inmiddels bijna 33) heeft er altijd een of meerdere spelcomputers in mijn huiskamer gestaan. Ik heb dan ook al heel wat over games geschreven. Binnenkort ga ik voor Wegener een gamespagina opzetten, en dat opent voor mij als geek weer hele nieuwe …