Schrijversblok

Reading time: 2 – 3 minutes

Ik ben bekaf. Uitgeput. Opgebrand. De reden? Sinds vorige week donderdag ben ik de trotse eigenaar van een HD TV.

Het probleem is dat ik de afgelopen week heb geprobeerd om alles wat ik aan games en films heb, er op uit te proberen. Om te beginnen heb ik een aardige videogame collectie. De laatste keer dat ik een schatting maakte, kwam ik op een totaal van ruim 300 titels. Dat is overigens lang niet allemaal van HD kwaliteit. Ik weet dit, want ik heb dit geprobeerd…

Het was dan ook een week van absolute waanzing, waarbij ik steeds grotere stapels bouwde van games die ik absoluut nog eens op HD kwaliteit wilde zien. Een eerste grove selectie leverde een paar stapels op, die ik samenvoegde tot een grote berg. Waarna ik een doos ontdekte met nog meer dingen die ik in HD moest zien.

Het werd een uitputtingsslag van epische proporties. Spellen waarvan ik al jaren vergeten was dat ik ze had, moesten en zouden nu in 720p of 1080i op het scherm verschijnen.

Wat het verschil is tussen 720p en 1080i? Het verschil is dat je bij 1080i, als je heeeel goed kijkt, bij bewegende figuren soms iets van een vervorming ziet, als je heel dicht bij het scherm zit. Ik weet dit. Ik heb mijn uiterste best gedaan om dit te zien.

Waar ik inmiddels ook alles van af weet is hoe je een HD scherm optimaal afstelt. Ik heb hier sites over geraadpleegd, THX optimizers gedraaid en eindeloos heen en weer geswitcht tussen een helderheid van 56, met achterlicht van 30 en achterlicht van 46 en helderheid van 40.

Ik heb kleur tests gedaan aan de hand van mijn eigen handen, om de ideale tint van mensen huid vast te stellen. Bij daglicht en kunstlicht. Op zeker moment heb ik geprobeerd om mijn zwart-witte kat stil te laten zitten naast een afbeelding op het scherm om de ideale diepte van zwartheid in te stellen.

Roodheid was geen probleem. Het bloed dat inmiddels uit mijn ogen liep was een prima referentie.

Zoals ik al zei ben ik nu bekaf. Mijn werkkamer is een slagveld met stapels geteste spellen en films. De batterij van de afstandsbediening is na een week intensief gebruik zo goed als leeg. Net zoals ikzelf.

Help?!

Reading time: 2 – 4 minutes

Ik heb een briljant idee voor een nieuwe TV serie. Dit is ‘em. Het gouden idee waarmee ik miljoenen ga verdienen en de amusementswereld nog jaren domineer. Het is daarom van het grootste belang dat je dit idee voor je houdt. Beloof je dat? Oke, dan mag je hier alvast het script van de pilot aflevering lezen:

Scene 1

We leren onze charmante held kennen, HH Lecher, gamejournalist. Hij is door zijn neef uitgenodigd op een afgelegen landhuis, waar miljardair Gill Bates, maker van de WhyBox gameconsole, zijn nieuwe testament bekend wil maken.

LECHER: “Waarom ben ik hier? Ik heb hier toch niets te zoeken?”
NEEF: “Ik ben toch je neef?”
LECHER: “Dat wist ik tot een uur geleden zelf ook niet.”
NEEF:”Hou je nou maar gewoon aan het script.”
LECHER:”Enige kans op een romantische scene, dan?”
NEEF (verbaasd): “Met mij?”
LECHER: “Nee, nee natuurlijk niet… Hee was dat geen schot?”
NEEF: “Het was in elk geval geen Ier.”
Lecher slaat neef tegen het achterhoofd.

Scene 2

We zijn in de studeerkamer van Gill Bates. Hij zit in zijn bureastoel, dood. Hij is door het hoofd geschoten. De familie staat in de kamer. Er is een beeldschone dame, haar gemene stiefmoeder, zeven dwergen en een patrijs in een perenboom… Wacht: schrap dat. Er zijn gewoon wat familieleden die ruziën om de erfenis.

LECHER: “Raak niets aan, ik moet de zaak onderzoeken.”
FAMILIELID 1: “Waarom jij? Wat voor gezag heb jij?”
LECHER: “Ik ben gamejournalist.”
ALLE FAMILIELEDEN: “Ah natuurlijk, ja gaat uw gang.”
Lecher loopt naar het lijk.
LECHER: “Ik geloof, dat meneer Bates last heeft van…” Hij zet zijn zonnebril op “…een Red Ring Of Death…”

Muziek van The Who begint te spelen

LECHER: “Neef, dit is geen tijd voor Guitar Hero…”
NEEF: “Oh, sorry. En ik heb een naam hoor.”
LECHER: “Wat dan?”
NEEF: “Tony.”

Scene 3

Gepassioneerde liefdesscène tussen HH Lecher en Familielid 3, gespeeld door Katja Schuurman.

Scene 4

Lecher is in de keuken van het landhuis, waar hij een knoop opraapt.

LECHER: “Ik begrijp er nog niets van. Dit is heel verwarrend.”
NEEF: “Die knoop?”
LECHER: “Het plot. En ik vrees dat de dader zijn straf zal ontlopen.”
NEEF: “Ik snap nog steeds niet waarom we de politie niet bellen.”
LECHER: “We zitten toch in een verlaten landhuis?”
NEEF:” Ja, en? De telefoon doet het toch? Of je mobieltje? Of mijn mobieltje…”
Lecher slaat met zijn handpalm tegen zijn eigen voorhoofd.
LECHER: “Dat is het! Koemelk allergie!”
NEEF: “Wat????”
LECHER: “Kom mee!”

Scene 5

De familieleden zijn aanwezig in de woonkamer, en zitten in een kring. Lecher staat in het midden.

LECHER: “…en dat bewijst zonder enige twijfel dat de dader niemand minder is, dan de butler!”
FAMILIELID 5: “Er is hier geen butler.”
LECHER: “Oh nee? Dan is het familielid 3.”
FAMILIELID 3: “Ik dacht dat je van me hield?”
LECHER: “Ik ga er van uit dat er nog veel meer gastactrices in de komende afleveringen volgen.”
FAMILIELID 3: “Oké oké ik beken!”

De politie stormt de kamer binnen.

LECHER (hoofdschuddend): “Tragisch… Neem haar mee, jongens!”

NEEF: “Ik heb wel wat geleerd van dit alles.”
LECHER: “Wat dan?”
NEEF: “Ik heb een betere agent nodig.”

AFTITELING.

Reading time: < 1 minute

Vanavond is de finale van de beste TV serie aller tijden. En nee, dat is geen kwestie van smaak. Hierover is geen discussie mogelijk. Sommige dingen staan simpelweg vast.

Voorlopig de laatste aflevering, op BBC1 om 19:40. En dan maanden lang wachten.

Snif.