Schrijversblok

Reading time: 3 – 5 minutes

Ik zit met een ethisch dilemma. Stel, ik download wel eens een aflevering van een tv serie zonder er voor te betalen. Is dat fout? Zo op het eerste gezicht is het antwoord simpel: ja, dat is fout. Je moet immers betalen voor wat je gebruikt. Maar het is, als je er over nadenkt, niet zwart-wit. Sterker nog: ik denk dat dit zogenaamde ‘foute downloaden’ de sleutel is voor een veel beter gebruik van het medium TV.

Eerst even dat ethische dilemma in vier stappen:

1) Stel, ik neem een aflevering van een TV serie op van de BBC, op een DVD recorder. Dat mag. Geen discussie.

2) Stel, ik ben vergeten die aflevering op te nemen, maar een vriend van mij heeft dat wel gedaan. Ik leen die DVD. Dat mag. Geen discussie.

3) Stel, ik ben die aflevering vergeten op te nemen, en die vriend van mij ook. Maar een vriend van mij in Engeland heeft dat wel gedaan. Hij is zo vriendelijk om mij zijn DVD te sturen. Dat mag, toch?

4) Stel, zowel ik, als mijn vrienden in Nederland en in Engeland zijn vergeten die aflevering op te nemen. Een volslagen vreemde heeft hem echter wel en biedt hem op internet aan via Bittorrent. Dat mag niet. Waarom niet?

Opeens is het niet zo zwart-wit meer. Want ik had in theorie die aflevering zelf op kunnen nemen (of kunnen kijken) toen hij werd uitgezonden. Nu doe ik het later, dankzij iemand anders die zo vriendelijk was om hem op internet te zetten na het uitzenden.

Nu heb ik het in het voorbeeld over de BBC, een omroep waar geen reclame wordt uitgezonden. Als dezelfde serie nou wel reclame onderbrekingen heeft, is de situatie dan anders? Immers, de adverteerders betalen voor het uitzenden van de aflevering omdat er veel mensen naar kijken, die zo hun reclames zien. Mensen die een aflevering via Bittorrent aanbieden halen altijd alle reclame onderbrekingen er uit.

Maar er zijn apparaten (zoals TiVo in de VS) die automatisch bij het opnemen van een TV programma de reclame er uit filteren. Het is volkomen legaal om dit te doen. Vervelend voor de omroep, maar volkomen legaal. Een low-tech oplossing zou zijn de kamer verlaten ieder moment als er reclame is. Heb ik dan een misdaad gepleegd? Uiteraard niet.

Natuurlijk, ik snap wel dat omroepen graag willen dat zo veel mogelijk mensen tegelijk naar een uitzending kijken, zodat ze makkelijk reclame zendtijd aan adverteerders kunnen verkopen. Maar mijn leven voegt zich steeds minder naar de uitzendschema’s van de zenders. Ik heb niet altijd om half negen tijd om naar iets te kijken. Dat zou ik liever ‘s middags of ‘s ochtends doen.

Ik kan me daarom niet voorstellen dat TV in zijn huidige vorm blijft bestaan. Ik voorspel (hoop op) een systeem waarbij ik een abonnement neem op een zender, die een pakket series aanbiedt. Iedere week vullen ze de catalogus aan met de nieuwste afleveringen. De oude blijven beschikbaar. Ik kan er ieder moment van de dag voor kiezen om een beschikbare aflevering te kijken, al dan niet met reclame onderbreking (hoger abonnementsgeld voor minder of geen onderbrekingen). Bepaalde uitzendingen zoals het journaal en live events (sportwedstrijden) zijn uiteraard gewoon live te zien. Maar alles wat geen onmiddellijke actualiteit heeft zit in je a la carte pakket.

Ik ben er van overtuigd dan minstens de helft van de huidige ‘illegale’ downloads daarmee verdwijnt. En stiekem denk ik dat het misschien wel volledig naar de marge verdwijnt. Want een a la carte systeem zoals ik hier beschrijf voorziet in een behoefte die heel veel mensen blijken te hebben, en nu alleen maar op ‘illegale’ wijze kunnen bevredigen. In plaats van downloaders als criminelen te zien, zouden mediabedrijven ook eens goed kunnen kijken naar de manier waarop gewone mensen graag media willen consumeren. De omroepster en Loekie zijn inmiddels al verdwenen. Wanneer kan de TV gids ook de deur uit?

Reading time: 2 – 2 minutes

Met groeiende verbazing volg ik de ontwikkeling van de PVV. In eerste instantie dacht ik dat Geert Wilders een boze kortzichtige man was. Maar zijn uitspraken werden steeds extremer. Zijn aanhang groeide naar mate hij openlijker racistisch uit de hoek kwam. En hij maakt het zijn aanhang makkelijk om zelf ook racistisch uit de hoek te komen door een soort ‘verlaat de NSB zonder betalen’ kaart te trekken met het argument “ik ben niet tegen moslims maar tegen de Islam”. Dat is net zoiets als zeggen: “Ik ben niet tegen negers, alleen tegen gekleurde huid”.

Maar Wilders viel voor mij definitief door de mand met zijn uitspraken over het klimaat. Want door te stellen dat de opwarming van de Aarde niet gebeurt, toont hij wat zijn strategie al die tijd is geweest:

Wilders kiest in alles het meest gemakkelijke antwoord.

Het is namelijk veel makkelijker om een groep mensen de schuld te geven van problemen, dan daadwerkelijk problemen op te lossen. Mensen horen graag dat het aan die anderen ligt.

Het is ook veel makkelijker om te zeggen dat er geen klimaatprobleem is. Mensen willen namelijk het liefst helemaal niets veranderen in hun manier van leven. Mensen horen graag dat het niet aan hen ligt.

Door steeds maar weer te roepen wat mensen het liefst willen horen scoort Wilders steeds beter. Hij is hiermee in feite de McBacon van de politiek: een snelle goedkope hap die geen moeite vraagt van de consument. Maar net zoals een dagelijks dieet van  fastfood, is uiteindelijk ook Geert Wilders heel slecht voor ons hart.

Reading time: 3 – 5 minutes

Hoe komt het toch dat wij sceptici zo vaak overkomen als een stelletje zure zeurpieten? Een paar weken geleden zat ik naar Nova te kijken, waar de voorzitter (meen ik) van de vereniging van atheïsten te gast was. Hij vertelde dat het zo’n goed idee was om reclameborden op bussen te hangen met de tekst “God bestaat waarschijnlijk niet”.

Nou vind ik dat die borden net zo goed mogen als de gemiddelde relieposter met teksten als “Jezus is uw redder” of dat soort zaken. Ik zit er niet mee. En persoonlijk verbaas ik me over de sterke reacties van gelovigen als iemand een reclamebord op wil hangen met teksten die het bestaan van hun God in twijfel trekken. Ik vraag me dan af of hun geloof zo wankel is dat een dergelijke uitspraak hen misschien inderdaad van het pad af kan lokken.

En meteen terwijl ik dat denk, denk ik “wat ben ik eigenlijk een zeurpiet.” Alsof het lot (of een andere hogere macht) er mee speelt, legt de Nederlandse opper-atheist op Nova net ongeveer dezelfde redenatie voor aan de presentator. En hij voegt er aan toe dat hij zich ergert aan de poster met “Vloeken is aangeleerd”. Want: “geloof is ook aangeleerd” voegt hij er lachend aan toe.

Tja.

En dan Andries Knevel. Ik heb de man ooit eens geïnterviewd, en had toen een leuk gesprek met hem. Ook op TV heb ik nooit veel afkeer van hem gehad, al deel ik zijn geloofsovertuiging niet. Het was eigenlijk pas toen hij demonstratief een Verklaring Tekende waarbij hij afstand nam van het creationisme, dat ik dacht: “Jee, dat had je ook anders kunnen zeggen. Dit is wel erg bot!”

En ik heb een bloedhekel aan de pseudowetenschappelijke relipropagandistische creationistenkliek. Ik krijg maagkrampen als ik iemand serieus hoor spuien dat Creationisme serieus genomen moet worden als wetenschappelijke theorie. Het is geen wetenschappelijke theorie. Want wat dat volk weigert te accepteren is dat een theorie pas wetenschappelijk is, als hij toetsbaar is. Je kunt het bestaan van God niet bewijzen, dus is God in de wetenschap niet relevant. Het speelt geen enkele rol. Net zoals dat God volslagen onnodig is bij het verklaren van de werking van, ik noem maar wat, de wind. Of bliksem. Of virussen. God is niet nodig om die zaken te onderzoeken of verklaren. Religie moet daarom niet met wetenschap verward worden.

Daarmee wil ik overigens niet beweren dat religie onzin is.

Wetenschap zoekt uit hoe het universum werkt. Religie helpt mensen om hun weg door dat universum te vinden.

Maar nog even terug naar Knevel. Hij heeft inmiddels zijn excuses aangeboden voor de manier waarop hij zijn eigen inzichten naar buiten bracht. Heel verstandig. Er zijn nou eenmaal verschillende manieren om te zeggen hoe je over de wereld denkt.

Zelf heb ik trouwens de juiste manier nog niet gevonden. Dat merk ik als een collega rondloopt met ontstoken amandelen, maar haar heil blijft zoeken in homeopathische oplichterstroep. En dan druk ik me hier nog beschaafd uit. Homeopathie en al die andere alternatieve ‘geneeswijzen’ werken bij mij als een rode lap op een stier. Ik weet dat het niet werkt. Ik heb daar onderzoeken over gelezen. Lezingen over gehoord. En het principe is op papier al lachwekkend: ‘Men neme een stof die uw symptoom veroorzaakt. Dat verdunnen we tot kosmisch ontraceerbaar kleine hoeveelheden. Daarvan wordt u beter’. Het is absurd. Het is alsof je zegt: “wens wat u wilt en het komt uit”. Oh wacht… daar is ook al een cultus van…

*neemt een pilletje*

Okee. Maar dit is dus mijn punt: er is een heleboel aantoonbare nonsens in de wereld. En mensen zijn bereid daar grof voor te betalen. Aantoonbare nonsens. Wie echter de onzin van die nonsens wil aantonen, komt al snel over als een zure zeurpiet. Dus wat moet ik nou?

Misschien dat Jomanda me kan helpen.

(oeps, kennelijk het verkeerde pilletje genomen)