Schrijversblok

Reading time: 2 – 2 minutes

Met groeiende verbazing volg ik de ontwikkeling van de PVV. In eerste instantie dacht ik dat Geert Wilders een boze kortzichtige man was. Maar zijn uitspraken werden steeds extremer. Zijn aanhang groeide naar mate hij openlijker racistisch uit de hoek kwam. En hij maakt het zijn aanhang makkelijk om zelf ook racistisch uit de hoek te komen door een soort ‘verlaat de NSB zonder betalen’ kaart te trekken met het argument “ik ben niet tegen moslims maar tegen de Islam”. Dat is net zoiets als zeggen: “Ik ben niet tegen negers, alleen tegen gekleurde huid”.

Maar Wilders viel voor mij definitief door de mand met zijn uitspraken over het klimaat. Want door te stellen dat de opwarming van de Aarde niet gebeurt, toont hij wat zijn strategie al die tijd is geweest:

Wilders kiest in alles het meest gemakkelijke antwoord.

Het is namelijk veel makkelijker om een groep mensen de schuld te geven van problemen, dan daadwerkelijk problemen op te lossen. Mensen horen graag dat het aan die anderen ligt.

Het is ook veel makkelijker om te zeggen dat er geen klimaatprobleem is. Mensen willen namelijk het liefst helemaal niets veranderen in hun manier van leven. Mensen horen graag dat het niet aan hen ligt.

Door steeds maar weer te roepen wat mensen het liefst willen horen scoort Wilders steeds beter. Hij is hiermee in feite de McBacon van de politiek: een snelle goedkope hap die geen moeite vraagt van de consument. Maar net zoals een dagelijks dieet van  fastfood, is uiteindelijk ook Geert Wilders heel slecht voor ons hart.

Reading time: 3 – 5 minutes

Hoe komt het toch dat wij sceptici zo vaak overkomen als een stelletje zure zeurpieten? Een paar weken geleden zat ik naar Nova te kijken, waar de voorzitter (meen ik) van de vereniging van atheïsten te gast was. Hij vertelde dat het zo’n goed idee was om reclameborden op bussen te hangen met de tekst “God bestaat waarschijnlijk niet”.

Nou vind ik dat die borden net zo goed mogen als de gemiddelde relieposter met teksten als “Jezus is uw redder” of dat soort zaken. Ik zit er niet mee. En persoonlijk verbaas ik me over de sterke reacties van gelovigen als iemand een reclamebord op wil hangen met teksten die het bestaan van hun God in twijfel trekken. Ik vraag me dan af of hun geloof zo wankel is dat een dergelijke uitspraak hen misschien inderdaad van het pad af kan lokken.

En meteen terwijl ik dat denk, denk ik “wat ben ik eigenlijk een zeurpiet.” Alsof het lot (of een andere hogere macht) er mee speelt, legt de Nederlandse opper-atheist op Nova net ongeveer dezelfde redenatie voor aan de presentator. En hij voegt er aan toe dat hij zich ergert aan de poster met “Vloeken is aangeleerd”. Want: “geloof is ook aangeleerd” voegt hij er lachend aan toe.

Tja.

En dan Andries Knevel. Ik heb de man ooit eens geïnterviewd, en had toen een leuk gesprek met hem. Ook op TV heb ik nooit veel afkeer van hem gehad, al deel ik zijn geloofsovertuiging niet. Het was eigenlijk pas toen hij demonstratief een Verklaring Tekende waarbij hij afstand nam van het creationisme, dat ik dacht: “Jee, dat had je ook anders kunnen zeggen. Dit is wel erg bot!”

En ik heb een bloedhekel aan de pseudowetenschappelijke relipropagandistische creationistenkliek. Ik krijg maagkrampen als ik iemand serieus hoor spuien dat Creationisme serieus genomen moet worden als wetenschappelijke theorie. Het is geen wetenschappelijke theorie. Want wat dat volk weigert te accepteren is dat een theorie pas wetenschappelijk is, als hij toetsbaar is. Je kunt het bestaan van God niet bewijzen, dus is God in de wetenschap niet relevant. Het speelt geen enkele rol. Net zoals dat God volslagen onnodig is bij het verklaren van de werking van, ik noem maar wat, de wind. Of bliksem. Of virussen. God is niet nodig om die zaken te onderzoeken of verklaren. Religie moet daarom niet met wetenschap verward worden.

Daarmee wil ik overigens niet beweren dat religie onzin is.

Wetenschap zoekt uit hoe het universum werkt. Religie helpt mensen om hun weg door dat universum te vinden.

Maar nog even terug naar Knevel. Hij heeft inmiddels zijn excuses aangeboden voor de manier waarop hij zijn eigen inzichten naar buiten bracht. Heel verstandig. Er zijn nou eenmaal verschillende manieren om te zeggen hoe je over de wereld denkt.

Zelf heb ik trouwens de juiste manier nog niet gevonden. Dat merk ik als een collega rondloopt met ontstoken amandelen, maar haar heil blijft zoeken in homeopathische oplichterstroep. En dan druk ik me hier nog beschaafd uit. Homeopathie en al die andere alternatieve ‘geneeswijzen’ werken bij mij als een rode lap op een stier. Ik weet dat het niet werkt. Ik heb daar onderzoeken over gelezen. Lezingen over gehoord. En het principe is op papier al lachwekkend: ‘Men neme een stof die uw symptoom veroorzaakt. Dat verdunnen we tot kosmisch ontraceerbaar kleine hoeveelheden. Daarvan wordt u beter’. Het is absurd. Het is alsof je zegt: “wens wat u wilt en het komt uit”. Oh wacht… daar is ook al een cultus van…

*neemt een pilletje*

Okee. Maar dit is dus mijn punt: er is een heleboel aantoonbare nonsens in de wereld. En mensen zijn bereid daar grof voor te betalen. Aantoonbare nonsens. Wie echter de onzin van die nonsens wil aantonen, komt al snel over als een zure zeurpiet. Dus wat moet ik nou?

Misschien dat Jomanda me kan helpen.

(oeps, kennelijk het verkeerde pilletje genomen)

Reading time: 3 – 4 minutes

Mobiel bellen zou de hersenen traag maken. Dat meldden verschillende kranten en de website van Kassa. Een onderzoek heeft dat blijkbaar aangetoond.

Mijn eerste reactie lag voor de hand: “[Lelijk woord]!”

Niet vanwege de al dan niet schadelijke gevolgen van mobiel bellen. Maar vanwege al die mensen die dat bericht lezen en die mij de komende jaren gaan vertellen hoe schadelijk mobiele telefoons, UMTS, DECT, zendmasten en MP3 spelers wel niet voor me zijn. En dat dan vooral ongevraagd. In de supermarkt. In wachtkamers. En mijn persoonlijke favoriet: op verjaardagen, wanneer je geacht wordt om niet te reageren zoals je eigenlijk zou willen. Want die figuur die dit allemaal tegen mij gaat zeggen is ongetwijfeld een kennis van een vriend van een vriendin van de gastvrouw, die op haar beurt een vriendin is van mijn vriendin. En die mensen mag ik om de een of andere mij volslagen onduidelijke reden niet zomaar zeggen waar ze hun zendmastenangst en stralingsgevaren mogen stoppen.

Dat heeft trouwens toch geen enkele zin. Deze mensen vinden dat bepaalde dingen ‘slecht’ zijn. Het gaat hen niet om bewijzen, of feiten, of zelfs maar onderzoeken. Het gaat hen om een ‘gevoel’ dat ze zich fitter voelen als ze géén mobiele telefoon hebben.

En dat moeten ze ook helemaal zelf weten. Ik wil bijvoorbeeld geen loten kopen van de Duitse Staatsloterij. Daar heb ik helemaal geen zin in, en daarom doe ik dat niet.

Maar als ik dezelfde regels zou volgen als de ‘anti straling’ types, zou ik op iedere verjaardag luidkeels van leer moeten trekken tegen die ‘Oplichtersbende’ en iedereen die binnen een straal van 10 meter staat, waarschuwen voor de gevaren van de Duitse Staatsloterij.

En toch zijn er duizenden mensen diemidden tijdens een verjaardag die met een beetje extra alcohol nog best te pruimen is, hardop declareren dat ze zich Zo Veel Beter voelen sinds ze hun GSM telefoon niet meer gebruiken. Niemand vroeg je daar naar! Als jij jouw GSM in je [lelijk woord] wil stoppen dan hoef IK dat toch niet te doen?! En nee ik ben niet dronken. Nog niet. Daar ga ik nu wat aan doen.

‘Ja, maar er is toch een onderzoek!’ werpen sommige lezers mij nu in gedachten tegen. En door dat ‘argument’ te gebruiken heb je van mij geen vriend gemaakt. Ik weet waar je woont. Onthoud dat.

En bovendien: het feit dat je over een onderzoek gelezen hebt maakt jou nog geen autoriteit op het gebied van door mobiele telefonie veroorzaakte hersentraagheid. Wat was het voor onderzoek? Wie hebben het uitgevoerd? Hoe groot was de controlegroep? Wat werd er gemeten? Is het een sociaal emotioneel effect of is er schade in de hersenen gemeten? Wat waren de conclusies en hoe ver mogen we die doortrekken naar de dagelijkse realiteit? Dat weet je niet. Want dat stond niet in het artikeltje van 50 woorden. Dus [lelijk woord] met je onderzoek en laat mij lekker bellen.

Uiteindelijk gaat het volgens mij niet eens om die mobiele telefoon of die UMTS masten. Er zijn gewoon heel veel mensen die de huidige maatschappij niet snappen. Mensen die onbewust aanvoelen dat er apparaten in huis staan die slimmer zijn dan zij. En dus dat er zaken zijn waar zij nooit helemaal van zullen begrijpen hoe ze werken. Wetenschap is voor hen niets anders dan een modern soort tovenarij waar ze enkel emotioneel op kunnen reageren. En als ze maar genoeg mensen kunnen overtuigen dat ze ook bang moeten worden, denken ze dat hun angst terecht is. Ongeacht de feiten.