Schrijversblok

Ik verzin dit niet
Subscribe

Leiderschapscrisis

February 24, 2010 By: Harry Category: Column, Woensdag

Reading time: 2 – 2 minutes

Het is met een zwaar hart dat ik jullie nu toespreek. Zoals velen van jullie weten, heb ik er alles aan gedaan om mijn functie naar eer en geweten te vervullen. Maar ik heb besloten om na het verstrijken van mijn ambtstermijn mijn ketting neer te leggen. Ik stel mijn positie van Burgemeester van de Albert Heijn van Kampen bij deze officieel ter beschikking.

Voor de niet-stemmers onder u: Foursquare is een applicatie voor smartphones zoals de iPhone. Het os een sociale game, waarbij je kunt ‘inchecken’ op lokaties. Vervolgens is het voor iedereen zichtbaar waar je op dat moment bent, en kun je tips achterlaten voor anderen. Je kunt ook zien waar je vrienden op dat moment zijn, en berichten uitwisselen. Met het inchecken verdien je punten. Ook ontsluit je ‘badges’. Zo won ik de badge ‘local’ door drie keer in dezelfde plek in te checken. Foursquare maakt gebruik van de GPS in de telefoon zodat je echt ter plekke moet zijn. De grootste eer die je te beurt kan vallen, is als je degene bent die het vaakst incheckt op een locatie. Foursquare roept je dan uit tot Burgemeester.

Ik heb een aantal weken trouw mijn iPhone tevoorschijn gehaald bij ieder bezoek aan iedere openbare gelegenheid. Maar langzaam maar zeker begon het principe aan me te knagen. En niet alleen vanwege mogelijk crimineel misbruik. Maar omdat ik a) het zelf niet interessant vond om te zien waar ik allemaal was geweest, b) dat voor anderen over het algemeen ook niet boeiend is en c) ik helemaal niet wil dat iedereen altijd weet waar ik ben.

Daarom heb ik besloten om mijn positie als burgemeester van de Albert Heijn in Kampen niet langer actief te handhaven. Ik ga mijn energie voortaan steken in belangrijker zaken.

Zoals het worden van burgemeester van Starbucks Utrecht.

Uit de archieven van Harry Hol

January 08, 2010 By: Harry Category: Column, Weekend

Reading time: 2 – 2 minutes

Er bestaat werkelijk een tijdmachine. Weliswaar kunnen we er nog niet mee terug naar de tijd toen onze ouders jong waren, om vervolgens via een spannende skateboard scene en een finale tijdens het schoolbal er voor te zorgen dat we toch geboren worden, maar wel kunnen we zien hoe het internet er uitzag vóór Osama Bin Laden onze vliegreizen verrijkte met full body scans en een verbod op kleine flesjes water.

Wie die zin te lang vindt: klik hier.

Dit is de Wayback Machine van het Internet Archief. Al heel wat jaren probeert deze stichting een backup te maken van het hele internet. Hoewel dat principe doet denken aan een poging om alle water op aarde te bottelen, levert het op zijn minst het grootste porno archief uit de geschiedenis van de mensheid op.

Dat en sporen van mijn eerste onzekere schreden op internet.

Het leuke van de Wayback machine is dat je een URL kan invoeren, en vervolgens alle versies te zien krijgt die in de loop der jaren door The Archive zijn opgeslagen.

Vanwege full disclosure moet ik er bij zeggen dat dit niet echt mijn eerste site is. Die bouwde ik op Planet Internet in 1996. Deze was blijkbaar zo schrikbarend slecht dat zelfs The Archive ze links heeft laten liggen. (Ha ha! Links! Want die verbinden webpagi… Oh sorry).

Het is heel vreemd om via The Archive opeens weer oude sites te zien herrijzen uit de digitale as. Het toont ook hoe ver het web in zijn geheel is gekomen sinds de prille beginjaren. De porno van tegenwoordig is immers veel meer high tech.

Maar neem eens een kijkje op The Archive… misschien heb jij ook nog wel een genante maar oh zo dierbare eerste website die je heel even weer terug wilt zien… Is hij heel erg, link er dan even naar in de reacties hier onder. Ik heb je die van mij immers ook laten zien…

Hoe een E-reader zou moeten zijn

January 06, 2010 By: Harry Category: Column, Woensdag

Reading time: 3 – 5 minutes

Ik heb een probleem met E-Readers. Hoewel ik dol ben op gadgets, en zo’n beetje vergroeid ben met mijn iPhone, heb ik absoluut geen behoefte om een E-Reader aan te schaffen. En dat is vreemd. Als tech fetisjist ben ik de ideale doelgroep voor zo’n apparaat. Dit bracht mij er toe om zeven punten op een rijtje te zetten waar zo’n apparaat aan moet voldoen om mij wel over de streep te trekken.

1) Goedkoop

Ik kan dit niet genoeg benadrukken. Het is absurd om een grote investering van mij te vragen voor iets, wat ik pas kan gebruiken als ik er andere dingen (boeken, tijdschriften) voor aanschaf. Wat dat betreft moeten de producenten goed beseffen dat ze hun geld niet gaan verdienen met de hardware, maar met de software. Een goed voorbeeld is de spelcomputer. De hardware wordt zonder winst (en in het geval van de PS3 zelfs onder de kostprijs) verkocht, omdat de producenten geld verdienen aan de verkoop van ieder spel. Vroeger heette dit het ’scheermesjesmodel’. Het appraat kost bijna niks, de mesjes zijn de melkkoe. De ideale prijs voor een E-Reader is wat mij betreft 99 euro, met drie boeken naar keuze.

2) Eenduidig

Dit ondersteunt ook mijn eerste punt: een E-reader heeft slechts een functie: het tonen van tekst en foto’s in een zo hoog mogelijke beeldkwaliteit. Het belangrijkste is dat het een boek is. Alle functies die je hier aan toevoegt maken het apparaat niet alleen duurder en ingewikkelder maar zijn ook een aanslag op de levensduur van de batterij.  Video, web en MP3 functionaliteit zijn misschien verleidelijk, maar wat mij betreft taboe. Als ik multimedia wil beleven zet ik mijn TV, Laptop, iPhone of PC wel aan. Een boek pak ik juist om aan al die prikkels te ontsnappen en in mijn eigen wereld weg te duiken.

3) Sexy

Ik heb meerdere MP3 spelers in een la liggen. Zo heb ik er een aantal van het merk Creative (ZEN stone en ZEN multimedia player) en ook nog een oude merkloze. Maar pas toen ik mijn eerste iPod in handen kreeg, was voor mij de CD verleden tijd. Een E-reader moet onweerstaanbaar zijn. Onvermijdelijk. Er moet geen twijfel over zijn dat dit de beste manier is om rustig een lange tekst tot me te nemen.

4) Praktisch

De batterij moet weken meegaan zonder op te laden. Hij moet een kop koffie weerstaan. Hij moet op de grond kunnen vallen. Een volwassen man moet er over kunnen struikelen zonder dat het apparaat meteen naar die Eeuwige Bibliotheek in de Hemel  reist.

5) Impuls-gericht

Ik koop al tijden geen CDs meer. Al mijn muziek schaf ik aan via iTunes. En dan nog het liefst rechtstreeks op mijn iPhone. Ik vind het geweldig dat ik maar een paar tiptoetsen verwijderd ben van duizenden CDs en audioboeken, die ik ook nog eens allemaal in mijn binnenzak mee kan nemen. Juist doordat het zo laagdrempelig is, koop ik weer muziek. Dit wil ik ook met boeken. Ik kan zo tien titels van boeken noemen die ik al lang gekocht had, als ik ze niet eerst had moeten bestellen via mijn lokale boekwinkel of Bol.com. Daarom moet het aankopen van boeken online gebeuren, op het apparaat zelf.

6) Zelfstandig

Zelfs verstokte digibeten moeten het apparaat uit kunnen pakken en meteen gebruiken, zonder ooit in de buurt van een computer te hoeven komen. De enige reden dat de ideale E-Reader aan de PC gekoppeld kan worden, is om een backup te maken of omdat er geen bereik is van een draadloos netwerk. Natuurlijk mag interactie met een PC wel, in de vorm van een iTunes-achtige boekwinkel.

7) Standaard

Net zoals MP3s de standaard zijn voor muziek, moet ieder E-Boek op iedere E-reader te lezen zijn. Hetzelfde geldt voor andere content zoals tijdschriften en kranten, die ook uitermate geschikt zijn voor elektronisch lezen. Geen Bluray-HD-DVD oorlogen, alsjeblieft. Wat dat betreft moet je met een en hetzelfde E-boek ook op elke E-boekwinkel aankopen kunnen doen. Ik wil me niet met de aanschaf van mijn E-reader ketenen aan een leverancier.

Het bedrijf dat aan al deze eisen kan voldoen, veroorzaakt een revolutie op het gebied van lezen, waarbij vergeleken de boekdrukkunst bijna verbleekt.


Theme Tweaker by Unreal