Schrijversblok

Ik verzin dit niet
Subscribe

Ding

February 14, 2006 By: Harry Category: Column

Reading time: 2 – 3 minutes

Het is eigenlijk te absurd voor woorden. Als we kijken naar bedrijven en overheid is een onmiskenbaar patroon te zien. De meest belangrijke posities worden bekleed door personen die zich maar met één ding van de andere helft van de bevolking onderscheid. U weet welk ding ik bedoel. Dat ding dat het verschil maakt tussen mannen en vrouwen. Een klein, onbeduidend ding dat kennelijk grote gevolgen heeft voor het vermogen om te besturen of te leiden. Het Y chromosoom. Want dat is het verschil tussen mannen en vrouwen. Een heel klein dingetje ergens in de cellen dat uiteindelijk in grote mate bepaalt of iemand in de politiek terechtkomt of niet. Tenminste dat is de conclusie die je zou kunnen trekken als je de gemeenteraden in Nederland ziet. In een ideale wereld is de volksvertegenwoordiging de afspiegeling van het volk. Een volk dat toch echt fifty fifty man en vrouw is. Volgens Iet Erdtsieck is het vooral in Kampen droevig gesteld. In haar boek ‘Ik weet nu hoe de hazen lopen’ vergelijkt ze deze stad Assen, Heerenveen en Hoogeveen. Vrouwen doen in Kampen veel minder aan politiek en zijn al helemaal niet evenredig vertegenwoordigd. Erdtsieck doorloopt in haar boek de geschiedenis van de Kamper gemeenteraad. Omdat het verhaal doorspekt is met anekdotes wordt het nergens saai. In tegendeel. De met interviews en onderzoek onderbouwde verhalen geven een levendig en regelmatig komisch (en pijnlijk) beeld van de lokale politiek in de Hanzestad. De rode draad is de deelname van vrouwen. En die deelname was (en is) zoals gezegd niet iets om trots op te zijn. Waar ligt dat nu aan? Christelijke tradities houden nog steeds de vrouw ‘klein’ Soms niet eens bewust, maar door een traditionele rolverdeling van zorg en werk, waarbij de dames uiteindelijk toch meestal achter het aanrecht belanden. Voor een deel is dat ook aan deze vrouwen ‘te wijten’. Te vaak hoor je nog dat een meisje ‘twijfelt of ze wil werken of voor de kinderen wil zorgen.’ Een keuze die voor mannen lang niet zo vanzelfsprekend is. Tradities laten zich kennelijk niet zo snel veranderen. Erdsieck stelt dat er drie dingen moeten veranderen om meer vrouwen deel te laten nemen aan de politiek. De partijen moeten op ‘vrouwenjacht’ om gekwalificeerde vrouwen te vinden. Vrouwenorganisaties moeten proberen vrouwen te bewegen om zich beschikbaar te stellen voor politiek werk. En er moet thuis iets veranderen. De zorgtaken moeten anders verdeeld worden. Volgens Erdtsieck zou een gemeenteraad met 30% vrouwen besluitvaardiger zijn met minder competitie. Nou weet deze recensent niet of dat een houdbare conclusie is. Besluitvaardiger? Met die kast vol kleren waarin niets zit om aan te trekken?

Afvalrace

January 09, 2006 By: Harry Category: Column

Reading time: 2 – 3 minutes

Wat een wreed universum. Het einde van het jaar bestaat uit toastjes, drank, diners en heel veel hapjes. We waggelen van de kerstkalkoen naar de bergen appelflappen en oliebollen, onderwijl angstvallig iedere spiegel en weegschaal vermijdend. Op 1 januari betalen we de prijs voor dit bacchanaal. Dan kunnen we onze ogen niet meer sluiten voor een broekriem die opeens een gaatje minder dicht kan. De buik inhouden heeft geen zin meer. En van de ene op de andere dag wordt van ons verwacht dat we ‘ons leven beteren’. Stoppen met roken. Stoppen met drinken. Gezonder leven. Afvallen. En ieder jaar trekt er weer een stoet dieetgoeroes aan ons voorbij. Atkins is nog niet aan een hartvervetting overleden, of er staat een nieuwe wijsgeer op met hét antwoord voor een slanke lijn. De populaire (en ironisch genoeg zwaarlijvige) dr. Philip McGraw, bekend als ‘Doctor Phill’ van televisie, meent ook al raad te weten. Eerst was er al het ‘Voel je goed in je lijf’ boek. Nu komt de man die altijd gelijk heeft met het ‘Voel je goed in je lijf kookboek’. Recepten voor het hele jaar door, om gezond te worden en te blijven, worden afgewisseld met uitleg over, inderdaad, gezond worden en blijven. Het is niet veel nieuws wat dr Phill te bieden heeft. Gezond leven betekent voldoende bewegen en niet iedere dag naar de Mac. Tja, daar hebben we geen boek voor nodig. Wat wel prettig is, is dat een boek als dit het gevoel geeft dat je er niet alleen voor staat. Phill neemt je bij de hand en praat net zo lang op je in tot je inderdaad gaat geloven dat die slablaadjes net zo lekker zijn als een chocoladegebakje. En hoewel de tips al honderd keer eerder zijn gegeven, blijft de boodschap van de doctor een goede. De recepten zien er inderdaad eenvoudig en haalbaar uit. Misschien dat ik er zelf dan ook maar weer aan moet geloven: de keuken in met dit kookboek, in de hoop dat er geen broccolisoep in staat. En dan naar buiten: joggen in de winterkou. Zucht. Wat doen we onszelf aan. Misschien moet ik me gewoon voornemen dit jaar nog vijf kilo aan te komen. Dan kan het alleen maar meevallen.

Het voel je goed in je lijf kookboek
dr. Phillip McGraw
Paperback, 202 Pagina’s
Uitgeverij het Spectrum
ISBN: 9027422575

Werkplezier

December 13, 2005 By: Harry Category: Column

Reading time: 2 – 3 minutes

Kent u dat? U heeft twee bazen die allebei tegenstrijdige instructies aan u geven? Bent u wel eens bestraft voor het succes van een project? Wel eens ontslagen omdat de winst steeg? Doorspekt uw baas zijn zinnen met steenkolen Engels en gebruikt hij te pas te onpas het woord synergie? Valt het u ook op dat het management kennelijk geen idee heeft waar het mee bezig is? Welkom in de wereld van Dilbert. Of, zoals ik het noem, de werkelijkheid.

Er bestaat namelijk een groot misverstand dat cartoonist Scott Adams met zijn strip Dilbert het bedrijfsleven op de hak neemt. Niets van waar. Het is een keiharde getekende documentaire van onkunde die iedereen in loondienst helaas herkent. Inmiddels ben ik 32 en heb ik aardig wat baantjes gehad om mijn schrijverij te subsidiëren. Van telemarketeer tot communicatie trainer bij een groot telecombedrijf. Ik heb met verbijstering bedrijfsstrategieën gelezen waar niets zinnigs in stond. Ik heb trainingen moeten volgen die duizenden euro’s kostten, waarvan alleen de broodjes de moeite waard waren. Ik heb te maken gehad met leidinggevenden die dachten dat het heel hard roepen van ‘harder werken!!!’ inderdaad mensen motiveert. Ik heb gezien hoe goede ideeën door de marketing afdeling in helse mislukkingen zijn veranderd. Ik heb de Vergadering Der Doem meegemaakt waarin uren lang niets werd besloten en tijdens de rondvraag alle voorgaande punten nog eens zonder enige vorm van beslissing naar voren werden gebracht door die ene dame die zo graag vergadert omdat ze het zo gezellig vindt. Ik heb het over jou Marjan! En geef me [lelijk woord] mijn nietmachine en mijn pen terug die je drie jaar geleden leende en die ik nooit meer terug heb gezien. Het maakt me niet uit dat je naar Maastricht bent verhuisd, die pen was mijn vriend!

Gelukkig ben ik niet bitter.

Voor iedereen die dit herkent is de Dilbert Omnibus een must. In deze bundel zijn drie boeken van Scott Adams gebundeld. Dit zijn ‘De Toekomst volgens Dilbert’, ‘Geluk op het Werk’ en ‘Dogbert Management Handboek’. Deze bestaan niet alleen uit cartoons. Adams ondersteunt zijn visie op het moderne leven met eerder gepubliceerde strips, maar het overgrote deel is ‘gewone’ tekst. Hilarische tekst, overigens, die bij voorkeur in de baas zijn tijd moet worden gelezen voor het beste effect.

Dilbert Omnibus
Scott Adams
Lannoo Spectrum
ISBN-90 774 4509 9


Theme Tweaker by Unreal