Schrijversblok

Reading time: 2 – 2 minutes

Voor nieuwjaarsdag heb ik deze lijst samengesteld van mijn persoonlijk favoriete columns van het afgelopen jaar.

Twiedel twiedel twiedel twiet
Mijn hernieuwde kennismaking met Twitter

Je kan nog zo veel gelijk hebben
Wetenschap en religie… vijanden?

Hocus Pocus
Hoe ik leerde mijn Vrienden te Verbazen.

Iets met Ezels en Stenen
Nog steeds kijkt de dokter me vreemd aan.

…All we know is, he’s called the Stig…
Mijn persoonlijke Top Gear moment.

Ecosysteem
Deze column werd derde in een nrc next column wedstrijd.

Mijn ontmoeting met Ramses Shaffy
Geschreven naar aanleiding van zijn overlijden.

Jingle balls
Kennelijk had deze dame een grote hekel aan kerstversiering.

Hoe ik verlichting vond in de Ikea
Niemand heeft ooit verlichting gevonden door een metafysisch debat te voeren met een Ikea medewerkster.

Ik ben geen groot licht
Hoe het verder ging na het vinden van verlichting

Reading time: 2 – 3 minutes

“Wil je vandaag de nieuwe lamp ophangen?” vraagt mijn vriendin. Het is de zondag na kerst. Natuurlijk wil ik dat. Het is tenslotte haar cadeau, en ik wil hem graag voor haar installeren. Ik open de doos en haal de onderdelen er uit.

Let op: alles wat ik in de nu volgende dialoog zeg is fout.

“Moet je de instructies niet eerst lezen?” vraagt ze.
“Nee hoor,” zeg ik terwijl ik de oude lamp van het plafond haal.
“Oh,” zeg ik. “De nieuwe lamp heeft een ander soort verbindingsstuk. Dat past zo niet.”
“Wat nu?” zegt mijn vriendin.
“Ik knip dat blokje er wel af, strip hem en maak hem met een kroontje aan het plafond vast.”
“Weet je het zeker?” vraagt ze.
“Joh, vertrouw me nu maar. Dit soort dingen kan ik wel.” Na het strippen van de draad maak ik hem vast aan de 220 volt draadjes van het plafond. De schotel waar de lamp aan vast zit hang ik op.
“Kan je die schotel niet netjes tegen het plafond aan krijgen?” vraagt mijn vriendin.
“Nee,” zegt ik met enige irritatie. “De haak is te groot. Dat kan echt niet. Maar alles zit goed hoor. Ik ga hem aan doen.”

Ik druk op het lichtknopje. Er volgt een felle flits, een doffe klap, en het is weer donker.

Drie kwartier later neem ik de afslag Amersfoort Vathorst, en kom ik in de file terecht voor de parkeergarage van Ikea.

Tot mijn onuitsprekelijke verbijstering heeft half Nederland kennelijk besloten om hier vandaag te gaan winkelen. Ik parkeer, wurm me door de ingang en weet deze keer feilloos de begane grond te bereiken door via de trap naar de tweede verdieping te gaan (die de eerste verdieping heet).

Ik vervloek hardop de dagjesmensen die met vreugdeloze blikken als zombies tussen de meubels waggelen. Hun enige doel lijkt te zijn om in mijn weg te staan. Ik weet me te beheersen en laat de man die op mijn tenen stapt leven. Daar is de lamp. Opnieuw. Dezelfde [lelijk woord] lamp.

Eenmaal weer thuis open ik als eerste het instructie boekje. Tien minuten later hangt hij. En werkt.

Ik ben geen groot licht.

Reading time: < 1 minute

Maak je maar geen zorgen: de cartoon van gisteren is slechts een experiment. Ik ben me terdege bewust van mijn gebrek aan talent. En net als duizenden idols kandidaten negeer ik niet alleen dat gebrek, maar toon ik het aan iedereen die maar wil kijken.

Ik ben op dit moment van plan om drie afleveringen van ‘Helpdesk’ te maken. Ik verwacht het dan wel uit mijn systeem te hebben. 

Ben je het type dat langzamer gaat rijden om het ongeluk te zien: de cartoons verschijnen op zondag.

De gewone columns keren vanaf heden terug in een stabiele wekelijkes frequentie.