Schrijversblok

Iedere werkdag!

De laatste druppel

Written By: Harry Hol - Aug• 23•11

Beste Harpic,

Uw reclames met de vies kijkende mevrouw die de WC blokjeshouder niet aan wil raken, spraken mij erg aan. Ook ik probeer zo min mogelijk dingen aan te raken die regelmatig worden getroffen door spetters dan wel stralen urine.

Wat mij ook aansprak van uw Harpic hygienische toiletblokjes, was de belofte op de verpakking dat de twee aanrakingsvrije blokjes tezamen goed zijn voor duizend keer doorspoelen. Het is een Groots Getal dat mij het vertrouwen geeft dat ik heel lang zelfs niet het bespetterde plastic stokje (zoals u weet bedoeld om het blokje boven de pot te laten bungelen) hoef aan te raken.

Toch, beste Harpic, ben ik teleurgesteld. Na een aantal malen gebruik te hebben gemaakt van uw product begon ik te vermoeden dat het beloofde aantal van duizend (effectief vijfhonderd per blokje, gezien uw Handige Duoverpakking) niet werd gehaald.

Mijn meest recente waarnemingen hierover zijn (ik geef het toe) niet helemaal nauwkeurig, aangezien mijn vriendin (ondanks herhaaldelijk aandringen) weigerde op papier bij te houden hoe vaak zij dagelijks onze beide WCs gebruikte.

Ik moet daarom mijn berekening baseren op een aantal simpeler waarnemingen in Testopstelling Alpha. Opnieuw ontbrak het hierbij aan medewerking bij mijn vriendin, die bleef volhouden dat dat de ‘WC van de Badkamer’ was. Dit klinkt mij echter te weinig wetenschappelijk.

Hoe dan ook, het experiment begon op 18 juli, het moment dat ik een nieuw Harpic Hygienisch Toiletblok aanbracht in testopstelling Alp… Oke in de WC van de badkamer. Inmiddels is het 23 augustus, en is het blokje geheel verkruimeld, enkel een plastic stokje achterlatend.

Een eenvoudige rekensom leert ons, beste Harpic, dat er 35 dagen zijn verstreken. Als het blokje inderdaad 500 keer meeging, zou dat betekenen dat mijn vriendin en ik 14,28 keer per dag gebruik hebben gemaakt van, ik zeg het toch maar, Testopstelling Alpha. Dit betekent 7,14 keer per dag per persoon, op alleen die WC! En ik weet uit diverse steekproeven (woordspeling is per ongeluk) dat we beiden iedere dag ook onze Beta opstelling, beter bekend als De WC Beneden, hebben gebruikt.

Nu denkt u misschien, beste Harpic, “7,14 keer valt toch wel mee?”

Haha! Daar heb ik u dan mooi, beste Harpic! Want in de afgelopen 35 dagen zijn we 7 dagen niet thuis geweest, vanwege onze vakantie! Ha! Dat brengt ons dus in plaats van 7,14 keer per persoon op een absurd hoog aantal van 8,9 maal per dag per persoon plus de andere toiletbezoeken beneden!

Ik kan u garanderen dat dit aantal niet klopt. Als dit cijfer zou kloppen, zou de waterdruk in onze buurt dankzij onze wonderbaarlijke stoelgang en blaasprikkeling inmiddels tot ver onder de norm zijn gezakt. Douches in de hele wijk zouden falen. Tuinen zouden niet meer gesproeid kunnen worden. Het zou, als ik het zo mag samenvatten, beste Harpic, een mooie boel zijn.

U kunt uit het bovenstaande opmaken dat ik dus niet geheel tevreden ben. Want schone handen is een ding. Maar, beste Harpic met uw misleidende getal van 1000… heeft u een Schoon Geweten?

Posted in Column , , , , , , | No Comments »

Geert is gek op ‘gek’

Written By: Harry Hol - Aug• 19•11

Als je een groot deel van je tijd bezig bent met het schrijven over dingen die anderen doen, leer je bepaalde woorden te vermijden. Een journalist die een recensie schrijft valt onmiddellijk door de mand als hij woorden als ‘leuk’ of ‘mooi’ of ‘slecht’ of ‘lelijk’ gebruikt. Het zijn namelijk lege woorden waar je als lezer niets zinnigs mee kan. Van een schrijver mag je op zijn minst verwachten dat hij of zij uitlegt wat er dan leuk, mooi, slecht of lelijk is aan datgene waar hij over schrijft. Dan kun je het er namelijk over hebben en is er ruimte om het er mee eens of oneens te zijn. Je moet feiten presenteren om je stelling of mening mee te onderbouwen.

Dit soort kwaliteitseisen zijn duidelijk niet besteed aan Geert Wilders. Geert vermijdt namelijk structureel zinnen met inhoud. Zijn favoriete woord is ‘gek’, waarmee hij “lekker direct en volks” zijn afkeuring over iets uitspreekt, zonder dat hij daadwerkelijk iets zegt waarover valt te praten:

“Mevrouw, u bent knettergek.”
“Het is toch te gek voor woorden dat Finland wel onderpand krijgt van Griekenland”
“Die Breivik is gek…”
“Ik word gek van te veel moskeeën…”

‘Gek’ is in dit geval net zo’n woordje als ‘stom’. Een puber vindt dingen ‘stom’ en daar is het mee klaar. Pubers leven met een continu gevoel van onzekerheid over de toekomst, de wereld en hun plaats daarin. Iets ‘stom’ vinden geeft hen even het gevoel grip te hebben op de wereld.

“School is stom.”
“Die jongen is stom.”
“Ik vind het journaal stom.”
“Die schoolagenda is stom.”

Het voordeel van een puber is dat je hem op zijn uitspraak kunt aanspreken en doorvragen. Het nadeel is dat dit vervolgens in bijna alle gevallen resulteert in geschreeuw en het slaan van een of meerdere deuren. Pubers willen niet verder nadenken over ‘waarom’. Er is al te veel ‘waarom’ in hun leven.

Geert is geen puber en schreeuwt niet meer. Hij slaat ook niet met deuren. Gek genoeg (haha) laat hij dat anderen doen. Hij heeft daarvoor zijn leger Boze Burgers die door het leven gaan met (nog steeds) een dagelijkse gevoel van onzekerheid over de toekomst, de wereld en hun plaats daarin.

Dit zijn mensen die proberen grip op de wereld te krijgen door er iets van te vinden, ongeacht de feiten. Voor deze (best grote) groep is het een verademing dat er iemand in Den Haag zit die hetzelfde doet: gewoon roepen dat iets ‘stom’ is. Of ‘gek’! Want het is toch ‘te gek voor woorden dat…’ en ‘ik word ook gek van…’ Geen lastige uitleg! Geen gedoe met onderbouwing! Want dat ‘spreekt toch voor zich’?

Ik vind het best stom dat serieus debat over belangrijke onderwerpen hiermee doodslaat. Gek he?

Posted in Column , , , , , | No Comments »

Vragen uit de inburgeringscursus

Written By: Harry Hol - Aug• 17•11

Pagina 3 van nrc.next besteedt vandaag (17 augustus) aandacht aan het verplichte inburgeren in Nederland. Ter illustratie toont de krant een aantal vragen die in de inburgeringstoets voorkomen. Laten we er eens een aantal proberen te beantwoorden:

Ja.

België. Maxima is geboren in Argentinië maar verhuisde na haar studie naar New York, waarna ze verhuisde naar Brussel. Daar woonde ze tot ze naar Nederland kwam. Ze kwam dus uit België.

Er zijn talloze plekken (ook in Nederland) waar geen dijken zijn. Er zijn geen dijken in bijvoorbeeld Eindhoven. Er zijn geen dijken in Peking. Er zijn geen dijken in mijn achtertuin. Zelfs waar wel dijken zijn, zijn er vlak naast plekken aan te wijzen waar geen dijken zijn. Als er geen dijken zijn gebeurt er dus niets.

Verwarring zaaien.

Hebben we het hier nou over de prijs van boodschappen of de prijs van het leven? Dit is volstrekt onduidelijk. Een huurmoordenaar kost in Nederland zo’n 2500 euro, en daarmee is een leven een stuk duurder dan in bijvoorbeeld Mexico, waar je voor 100 euro al een eind komt. Of aan je eind komt, afhankelijk van je oogpunt.

Als het wel om boodschappen gaat, is het van belang om te weten dat je die bij de Albert Heijn kunt kopen, of bij de Liddl, of bij de biologische winkel. Als je bij de laatste je boodschappen doet, ben je misschien wel meer geld kwijt, maar kost jouw consumptie minder als je naar het milieu kijkt.

Oh en dan is er nog de huur en zo: die is best hoog in de Randstad maar relatief laag in het oosten. Oosten van Nederland bedoel ik natuurlijk. Oost is ook weer relatief. Oost Nederland ligt ten westen van Duitsland.

Ik zal wel op inburgeringscursus moeten.

Posted in Column , , , , , | No Comments »

[link] Voor iedereen die deze week weer aan het werk moet

Written By: Harry Hol - Aug• 16•11

Ik heb met je te doen: eerste week na de vakantie… ‘s ochtends vroeg op… Collega’s zien die waar je echt weer aan moet wennen (en die nog minder prettig ruiken dan je je herinnerde)…

Om niet meteen door te draaien, gun jezelf bij deze een moment van absolute rust en vertedering:

Schattig

Posted in Kort, Link | No Comments »

Oplossing voor iPad ‘geen geluid, dock connector’ probleem

Written By: Harry Hol - Aug• 15•11

Zoals vaste lezers inmiddels weten voel ik een diepe passie voor mijn iPad. Het idee dat het apparaat stuk zou kunnen gaan is dan ook stof voor terugkerende nachtmerries. En ja hoor: precies twee weken nadat de garantie op mijn iPad verliep kreeg hij kuren. De speakers lieten geen geluid meer horen en de volume regeling verdween uit het scherm. In de iPod applicatie was de volume regeling vervangen door de mysterieuze boodschap ‘dock connector’.

Het leek er op dat het apparaat dacht dat het nog aan de oplader of PC was gekoppeld. Een beetje hannesen met de kabel (er in en er uit) wist tot mijn opluchting het probleem te verhelpen, maar dit was tijdelijk.

Al snel werd het probleem hardnekkiger: lange tijd lukte het niet om de speakers weer te laten werken.

Even zoeken met Google bracht naar boven dat ik niet de enige was met dit probleem. De oplossing was volgens de fora: de iPad omruilen. Ja, leuk, maar de garantie was net om. Geen optie dus.

Bovendien leek het me geen groot technisch probleem. Het apparaat gedoeg zich of er een stofje in het apparaat zat, of dat een connector was verbogen.

Ik ontdekte vervolgens dat de boodschap ‘dock connector’ even verdween als ik in de connector van de iPad blies, in de hoop een stofje of iets dergelijks weg te krijgen. Ook dit bleek tijdelijk, en een paar seconden later kwam de inmiddels gevreesde ‘dock connector’ weer terug in beeld.

Dit bracht de oplossing echter wel een stap dichterbij. Ik begon te vermoeden dat er op de een of andere manier een beetje condens in de iPad zat die een ongewenst contact maakte. Blijkbaar zorgde mijn warme adem er voor dat de druppels even verdampten om later weer neer te slaan, waarna het probleem terugkwam als de lucht afkoelde en de druppels opnieuw neersloegen.

En ook hielp blazen op een gegeven moment helemaal niet meer. Mijn vriendin vroeg zich zelfs hardop af of ik ballonnen aan het opblazen was in mijn werkkamer. Ik legde haar mijn theorie uit en zij kwam met een even simpele als briljante oplossing:

De stofzuiger.

En dit werkte perfect: Ik zette de slang van de stofzuiger op de aansluiting en na een minuutje zuigen verdween de dock connector boodschap om niet meer terug te keren. In plaats van er met mijn adem meer vocht in te blazen, zorgde de sterke zuigende luchtstroom er voor dat het binnenwerk nu wel goed droog werd, met een perfect werkende iPad als resultaat.

Ik weet niet of deze oplossing permanent is, maar voorlopig lijkt het er wel op. En als je zelf dit probleem hebt: probeer het eens en laat me weten of het hielp!

Posted in Column , | 5 Comments »
<<12345>>
Theme Tweaker by Unreal