Schrijversblok

Reading time: < 1 minute

Korte update deze vrijdag. Ik moet me namelijk alvast mentaal voorbereiden op mijn perstrip naar Parijs aanstaande maandag. Dat betekent dus zo snel mogelijk relaxen met een glaasje 'rood' en bedenken wat ik allemaal voor vermaak op mijn iPhone ga zetten voor de zes uur durende treinreis.

Wat ik vandaag even wilde delen was een link die ik toevallig tegenkwam. Het is verbazingwekkend wat je allemaal met wat stoepkrijt kan doen:

http://gprime.net/images/sidewalkchalkguy/

Reading time: 2 – 2 minutes

Ik was opgetogen over mijn OV chipkaart. Het is een briljant idee:  een pasje dat je alleen even langs de scanner haalt bij in- en uitstappen, en verder gaat alles vanzelf. Geen rijen voor de automaat… Geen stapels kaartjes in mijn portemonnee…  Ik kon dan ook niet wachten om hem te gebruiken. Dit is mijn verhaal.

Ik vertrek om half een van station Kampen. Geen problemen. Ik kan bij de automaat mijn chipkaart activeren en opladen. Ik kom aan op station Hilversum Noord voor mijn afspraak.

Om half vier ga ik terug en zie dat de trein al het station binnenkomt. Nergens zie ik een incheck punt. De conducteur weet het ook niet, en bij hem kan ik niet inchecken. Hij laat me daarom maar gratis meerijden naar Amersfoort, waar ik toch over moet stappen.

Op Amersfoort is op het perron geen incheckpunt. Ik moet de trap op en naar de uitgang om in te checken. Dan weer terug om te ontdekken dat wegens defect materieel de trein richting Zwolle voorlopig niet rijdt. Flinke vertraging, dus.

Eindelijk op Zwolle slaat de deur van de trein naar Kampen letterlijk voor mijn neus dicht. Vertraging is inmiddels opgelopen tot 4 uur. Ik ga naar het loket voor een formulier ‘geld terug bij vertraging’. Die is er niet voor de OV chipkaart. “Komt over een paar weken pas.”

Dan de trein naar Kampen in. Conductrice wil mijn kaartje zien. Ik toon mijn OV chipkaart.

Conductrice kijkt moeilijk en zegt: “Dat kan ik niet controleren.”
“Dan is het een vertrouwenskwestie,” zeg ik.
“Ja, op uw geweten!” zegt ze streng.

Ik knipper met mijn ogen en vraag me af of ik me moet schamen voor het feit dat zij niet kan controleren of ik betaald heb.

Dit was mijn eerste reis met de OV chipkaart. Het blijft een goed idee. Alleen jammer dat de NS dat zelf nog niet weet.

Reading time: 2 – 3 minutes

Ik ben bekaf. Uitgeput. Opgebrand. De reden? Sinds vorige week donderdag ben ik de trotse eigenaar van een HD TV.

Het probleem is dat ik de afgelopen week heb geprobeerd om alles wat ik aan games en films heb, er op uit te proberen. Om te beginnen heb ik een aardige videogame collectie. De laatste keer dat ik een schatting maakte, kwam ik op een totaal van ruim 300 titels. Dat is overigens lang niet allemaal van HD kwaliteit. Ik weet dit, want ik heb dit geprobeerd…

Het was dan ook een week van absolute waanzing, waarbij ik steeds grotere stapels bouwde van games die ik absoluut nog eens op HD kwaliteit wilde zien. Een eerste grove selectie leverde een paar stapels op, die ik samenvoegde tot een grote berg. Waarna ik een doos ontdekte met nog meer dingen die ik in HD moest zien.

Het werd een uitputtingsslag van epische proporties. Spellen waarvan ik al jaren vergeten was dat ik ze had, moesten en zouden nu in 720p of 1080i op het scherm verschijnen.

Wat het verschil is tussen 720p en 1080i? Het verschil is dat je bij 1080i, als je heeeel goed kijkt, bij bewegende figuren soms iets van een vervorming ziet, als je heel dicht bij het scherm zit. Ik weet dit. Ik heb mijn uiterste best gedaan om dit te zien.

Waar ik inmiddels ook alles van af weet is hoe je een HD scherm optimaal afstelt. Ik heb hier sites over geraadpleegd, THX optimizers gedraaid en eindeloos heen en weer geswitcht tussen een helderheid van 56, met achterlicht van 30 en achterlicht van 46 en helderheid van 40.

Ik heb kleur tests gedaan aan de hand van mijn eigen handen, om de ideale tint van mensen huid vast te stellen. Bij daglicht en kunstlicht. Op zeker moment heb ik geprobeerd om mijn zwart-witte kat stil te laten zitten naast een afbeelding op het scherm om de ideale diepte van zwartheid in te stellen.

Roodheid was geen probleem. Het bloed dat inmiddels uit mijn ogen liep was een prima referentie.

Zoals ik al zei ben ik nu bekaf. Mijn werkkamer is een slagveld met stapels geteste spellen en films. De batterij van de afstandsbediening is na een week intensief gebruik zo goed als leeg. Net zoals ikzelf.

Help?!