Zie je wel, daar komt de scepticus in mij weer boven. Na een paar dagen stoeien met Google Wave komt toch dat stemmetje weer. Dat zelfde knagende gevoel toen ik voor het eerst de Wii in handen had en dacht ‘dit is het net niet’.

Het stemmetje roept: “Wat moet ik in hemelsnaam met Google Wave?”

De glans van de perfecte web applicatie, met al die potentiele communicatie mogelijkheden, verdween toen ik probeerde met iemand te praten via Wave. De Google mensen demonstreerden in een video hoe handig het is dat je met iemand kunt chatten via Wave, en dat je live kan zien wat de ander typt.

Nou inderdaad, dat kan. Maar echt handig werkt het niet. In plaats van dat jouw antwoorden automatisch onder het bericht van je gesprekspartner verschijnen, moet je zelf bepalen wanneer je een nieuwe ‘tekstballon’ onder het vorige bericht opent. Je kunt dus in principe eindeloos doorkletsen in je eigen veld, en de ander ook in haar veld, zonder dat er logisch verband te ontdekken is in het gesprek.

Verder zijn mailtjes van niet-wavers naar mijn wave account niet zichtbaar.  Dat betekent dat Wave dus echt alleen werkt met andere Wavers. Wat tot gevolg heeft dat ik dus twee applicaties in de gaten moet houden voor berichten: Wave en mijn gewone mail.

Ik weet uiteraard niet waar Wave naartoe gaat, maar zo lang het niet op de een of andere manier te integreren is met mijn huidige mail, is het niet interessant.

Voor Google is dit allemaal niet zo erg. Want zoals ik in mijn vorige post al zei: ik heb het nooit bij het rechte eind. Als ik het niets vind, is het over twee jaar de standaard.

Leuk? Lees dan ook deze:

• Google Wave
• Apestaartje
• In de categorie ‘slechte ideeën’
• Internet komt uit een telefoondraadje
• Rustdag

Stem of voeg toe aan :