Schrijversblok

Reading time: < 1 minute

Het blijkt dat mijn automatische tweets al tijdenlang zonder URL verschijnen in mijn Twitter feed. Hopelijk is dit bij deze verholpen.

Reading time: 2 – 2 minutes

Zie je wel, daar komt de scepticus in mij weer boven. Na een paar dagen stoeien met Google Wave komt toch dat stemmetje weer. Dat zelfde knagende gevoel toen ik voor het eerst de Wii in handen had en dacht ‘dit is het net niet’.

Het stemmetje roept: “Wat moet ik in hemelsnaam met Google Wave?”

De glans van de perfecte web applicatie, met al die potentiele communicatie mogelijkheden, verdween toen ik probeerde met iemand te praten via Wave. De Google mensen demonstreerden in een video hoe handig het is dat je met iemand kunt chatten via Wave, en dat je live kan zien wat de ander typt.

Nou inderdaad, dat kan. Maar echt handig werkt het niet. In plaats van dat jouw antwoorden automatisch onder het bericht van je gesprekspartner verschijnen, moet je zelf bepalen wanneer je een nieuwe ‘tekstballon’ onder het vorige bericht opent. Je kunt dus in principe eindeloos doorkletsen in je eigen veld, en de ander ook in haar veld, zonder dat er logisch verband te ontdekken is in het gesprek.

Verder zijn mailtjes van niet-wavers naar mijn wave account niet zichtbaar.  Dat betekent dat Wave dus echt alleen werkt met andere Wavers. Wat tot gevolg heeft dat ik dus twee applicaties in de gaten moet houden voor berichten: Wave en mijn gewone mail.

Ik weet uiteraard niet waar Wave naartoe gaat, maar zo lang het niet op de een of andere manier te integreren is met mijn huidige mail, is het niet interessant.

Voor Google is dit allemaal niet zo erg. Want zoals ik in mijn vorige post al zei: ik heb het nooit bij het rechte eind. Als ik het niets vind, is het over twee jaar de standaard.

Reading time: 2 – 2 minutes

Even een waarschuwing: ik ben niet degene die al vroeg inziet hoe geweldig internet innovaties zijn. Jarenlang heb ik Twitter genegeerd. En hoewel ik al vijf jaar een blog bijhoud, was ik nou niet direct de eerste in Nederland die dit deed. Sterker, toen ik de naam ‘blog’ voor het eerst hoorde dacht ik dat er iemand niet goed werd.

Ook het tegenovergestelde is waar: ik dacht dat CD-i geweldig was. En ook zag ik de voordelen van i-mode. Dus sorry Google mensen, want het feit dat ik Google Wave geweldig vind, betekent waarschijnlijk dat het niks wordt.

Google Wave is een manier om met anderen te communiceren via het web. Het combineert e-mail, instant messages, forums en wikis om zo makkelijk meerdere mensen tegelijk te praten.

Een Wave is dus eigenlijk een discussie waaraan meerdere gebruikers deelnemen. En om te voorkomen dat mensen het spoor van de discussie kwijtraken, is het mogelijk om het gesprek stap voor stap terug te spelen. Zo zie je wat persoon A schreef, wat B antwoordde, welke foto’s C toevoegde en welke commentaren A daar weer op gaf.

Een geweldige manier dus, om samen te werken, afspraken te maken en ideeen uit te wisselen op een overzichtelijke, grafische manier.

Nu nog mensen vinden waar ik dat mee kan doen. Want Wave is invite only, wat betekent dat zo goed als niemand die ik ken Wave gebruikt. En een Wave in je eentje is zoiets als alleen met je rubber eendje in bad zitten. Het wordt pas leuk als er iemand ander in het water springt.