Het is vrijdagochtend, 1 april. Ik zit achter mijn bureau op de redactie, tussen torenhoge stapels folders die aan het eind van de week in talloze kranten worden gevouwen. Het is de zoveelste commerci\u00eble coup van Eduard, onze verkoper, die zijn persoonlijk reputatie heeft verbonden aan deze papierberg. De telefoon gaat. Ik neem op.
\n\u2018Hoi, Harry met Eduard. Is Janneke er ook?\u2019
\n\u2018Die is aan het dweilen.\u2019
\n\u2018Dweilen? Wat dan?\u2019
\n\u2018De leidingen of zo. Alle folders zijn papier-mach\u00e9.\u2019
\n\u2018Wat! Dat meen je niet! Oh wat erg!\u2019
\nIk zwijg.
\n\u2018Owww\u2026. Rotzak! 1 april zeker!\u2019
\nMijn collega\u2019s, die nu nieuwsgierig om me heen staan, gieren van het lachen. Ik hoor Eduard door de telefoon rood worden. Hij roept nog iets van \u2018ik krijg je nog wel\u2019 en hangt op.
\nEen half uur later rent hij het kantoor binnen. Iemand wil hem wat vragen maar hij duikt de wc in. Hoge nood, dus. Een moment later komt hij opgelucht naar buiten, raapt wat paperassen bij elkaar en wil het kantoor weer verlaten.
\n\u2018Ga je zo naar klanten toen?\u2019 vraag ik.
\n\u2018Ja,\u2019 zegt hij.
\n\u2018Zou je je gulp niet dicht doen, dan?\u2019
\nHij kijkt verschrikt omlaag en meteen woedend naar mij.
\n\u2018Ik krijg jou nog wel!\u2019 zegt hij terwijl hij naar buiten rent.
\nDe telefoon gaat. Ik neem op.
\n\u2018Met Eduard. Is Anna er ook?\u2019
\n\u2018Tja,\u2019 stamel ik. \u2018Die is weg\u2026\u2019
\n\u2018Weg? Hoezo?\u2019
\n\u2018Weet ik niet, ze rende in tranen het pand uit.\u2019
\n\u2018In tranen? Wat nou dan?\u2019
\nMijn collega\u2019s lachen te hard en het kwartje valt.
\n\u2018Oh! Jij! Ik krijg je echt wel te pakken!\u2019
\n\u2018Afgesproken,\u2019 zeg ik. Hij hangt op.
\nHet is het eind van de middag. Eduard heeft zich niet meer laten zien. Ik werk nog wat persberichten bij als de telefoon gaat. Ik neem op. Aan de andere kant van de lijn klinkt een overduidelijk verdraaide stem.
\n\u2018Ja, met van Dijk. Ik heb een leuke tip voor de krant!\u2019
\n\u2018Oh ja, wat dan?\u2019
\n\u2018Er is hier een gewapende overval bezig!\u2019
\n\u2018Oh dat! Ja dat weet ik.\u2019
\nHet blijft stil aan de andere kant van de lijn.
\n\u2018Eduard?\u2019 vraag ik kalm.
\n‘Ja?’ klinkt het onzeker.
\n\u20181 april,’ zeg ik.
\nHet blijft even stil. Dan wordt de verbinding verbroken met de meest teleurgestelde klik die ik ooit heb gehoord.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het is vrijdagochtend, 1 april. Ik zit achter mijn bureau op de redactie, tussen torenhoge stapels folders die aan het eind van de week in talloze kranten worden gevouwen. Het is de zoveelste commerci\u00eble coup van Eduard, onze verkoper, die zijn persoonlijk reputatie heeft verbonden aan deze papierberg. De telefoon gaat. Ik neem op. \u2018Hoi, Harry met Eduard. Is Janneke er ook?\u2019 \u2018Die is aan het dweilen.\u2019 \u2018Dweilen? Wat dan?\u2019 \u2018De leidingen of zo. Alle folders zijn papier-mach\u00e9.\u2019 \u2018Wat! Dat…<\/p>\n