Ik ben gelukkig snel aan de beurt en betreed hinkend het kantoor van de dokter. Hij schudt mij\u00a0 de hand en vraagt wat me wat er is.
\n\u201cIk heb drie weken geleden mijn rechter grote teen gestoten,\u201d zeg ik.
\n\u201cDrie weken geleden?\u201d
\n\u201cJa, was nogal pijnlijk. De nagel scheurde er half vanaf.\u201d
\nDe dokter trekt dezelfde grimas die iedereen trekt als ik dit deel van het verhaal vertel.
\n\u201cInderdaad, heel pijnlijk,\u201d zegt hij. \u201cEn u heeft daar nog steeds last van?\u201d
\n\u201cOp zich viel dat wel mee. Ik heb een tijdje lopen hinken, maar na een week leek het ergste voorbij.\u201d
\n\u201cMooi, zo! En waarom bent u dan hier?\u201d
\n\u201cNou, op het moment dat die andere teen geen zeer meer deed stootte ik mijn linker grote teen aan het portier van de auto.\u201d
\n\u201cAu!\u201d
\n\u201cDat zei ik ook. En een heleboel andere woorden. Er liep net een meisje langs die dacht dat ik de een of andere psychopaat was. Deed echt enorm veel pijn. De nagel is helemaal zwart.\u201d
\n\u201cAha,\u201d zegt de dokter, die me nu enigszins vreemd aankijkt.
\nEven blijft het stil. \u201cAha,\u201d zegt hij nogmaals. \u201cDus het gaat om de linker grote teen. Die doet dus nog steeds pijn.\u201d
\n\u201cNou, na een week ging dat ook wel over. Die rechter nagel viel er af en de linker was alleen maar pikzwart. Maar de pijn viel wel weer mee.\u201d
\n\u201cIk begrijp dan niet helemaal waarom u hier dan bent. U heeft geen pijn meer\u2026\u201d
\n\u201cNou jawel. En flink ook. Dat komt van de wokpan.\u201d
\n\u201cWokpan?\u201d
\n\u201cIk heb een wokpan op beide tenen laten vallen. Eerst op de ene en toen op de andere. Hij stuiterde, zeg maar. Gebeurde in de eko winkel. Toevallig was daar ook een jong meisje bij, zou best dezelfde kunnen zijn. Ze verstopte zich in elk geval achter haar moeder toen ik, eh, krachttermen gebruikte dus kon ik haar niet goed zien.\u201d
\n\u201cEn nu\u2026\u201d
\n\u201cDoet het [lelijk woord] veel pijn. Beide tenen.\u201d
\nHet kost de dokter enige moeite om beide tenen op kneuzingen te controleren. En als ik de deur van de spreekkamer achter me dichttrek hoor ik hem nog steeds lachen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik ben gelukkig snel aan de beurt en betreed hinkend het kantoor van de dokter. Hij schudt mij\u00a0 de hand en vraagt wat me wat er is. \u201cIk heb drie weken geleden mijn rechter grote teen gestoten,\u201d zeg ik. \u201cDrie weken geleden?\u201d \u201cJa, was nogal pijnlijk. De nagel scheurde er half vanaf.\u201d De dokter trekt dezelfde grimas die iedereen trekt als ik dit deel van het verhaal vertel. \u201cInderdaad, heel pijnlijk,\u201d zegt hij. \u201cEn u heeft daar nog steeds last…<\/p>\n