Ik zit in de kroeg met een aantal voornamelijk jonge mensen. Voor de grap oppert iemand \u201cHet is zo gezellig, zullen we het over politiek hebben?\u201d.
\nEn dat lijkt me een geweldig idee. Want als ik denk aan gezelligheid, denk ik aan politiek.
\nNa een of twee ongemakkelijke grappen over die en die politicus, wordt een van de aanwezigen opeens heel serieus. Het is een jonge man, twintiger, en (echt waar)\u00a0een hele aardige gozer.<\/p>\n
\u201cJa ik ga dus \u00e9cht niet stemmen,\u201d zegt hij. \u201cIk pieker<\/em> er niet over. Ik vind dat zo\u2019n onzin<\/em>! Er is gewoon veel te veel keus!\u201d<\/p>\n Ik staar hem aan en wacht op de punchline. Maar hij gaat verder. Een jonge vrouw bij ons aan tafel kijkt net zo geschokt als ik. \u201cDan kun je toch de kieswijzer doen?\u201d \u201cMaar,\u201d zeg ik, \u201cje kiest in Nederland een partij die het beste bij je past, zodat jouw denkbeelden en gevoelens vertegenwoordigd zijn.\u201d Er is ook geen ingang. Er is hier een beslissing genomen waar niemand iets aan kan veranderen.\u00a0Het is nu eenmaal zo. Het is ook moeilijk om dat te bevatten. Moeilijker nog, is te accepteren dat we beter af zijn als iedereen een beetje<\/em> zijn zin krijgt, in plaats van \u00e9\u00e9n groep helem\u00e1\u00e1l<\/em> zijn zin.<\/p>\n Nederland is als een groepje collega\u2019s die samen een restaurant moeten uitzoeken. Dan kies\u00a0je samen de plek waar de meeste mensen iets lekkers kunnen eten. Dan laat je niet de hele groep domineren door ofwel de McDonalds-factie ofwel de veganisten.<\/p>\n Want dat is wat er gebeurt als je twee partijen hebt. Alles of niks. Dan is \u2018een beetje\u2019 toch beter, vind ik.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik zit in de kroeg met een aantal voornamelijk jonge mensen. Voor de grap oppert iemand \u201cHet is zo gezellig, zullen we het over politiek hebben?\u201d. En dat lijkt me een geweldig idee. Want als ik denk aan gezelligheid, denk ik aan politiek. Na een of twee ongemakkelijke grappen over die en die politicus, wordt een van de aanwezigen opeens heel serieus. Het is een jonge man, twintiger, en (echt waar)\u00a0een hele aardige gozer. \u201cJa ik ga dus \u00e9cht niet…<\/p>\n
\n\u201cIn Amerika kun je gewoon uit twee dingen kiezen. Dan is er wat te kiezen. Ik heb echt<\/em> geen zin om al die partijprogramma\u2019s te lezen. En het maakt toch niet uit.\u201d<\/p>\n
\n\u201cJa hallo!\u201d roept hij, nu op stoom, \u201cik wil zelf<\/em> beslissen, ik ga zo\u2019n site niet voor me laten denken\u2026\u201d
\nIk merk dat mijn mond al enkele seconden open hangt en dat ik hem met opengesperde ogen verbijsterd aanstaar.
\n\u201cMaar met die kieswijzer heb je in elk geval een idee wat er bij je\u2026\u201d probeert de jonge vrouw.
\n\u201cNee. Nee. nee. Ik vind het gewoon onzin. Ik ga niet<\/em> stemmen.\u201d<\/p>\n
\n\u201cMaar dan heb je toch nergens invloed op!\u201d zegt hij. \u201cDan weet je toch niet wat er uiteindelijk besloten wordt!\u201d
\nMijn poging om uit te leggen dat dit twee verschillende dingen zijn, en dat je alleen geen invloed hebt als je niet<\/em> stemt, verdrinkt in een koppig nee-schudden en een toegenomen ongemakkelijkheid aan tafel.<\/p>\n
\nHet gespreksonderwerp verandert al snel in iets minder ongemakkelijks (sex, drugs en Patricia Paay) en het blijft gezellig.
\nToch blijft het bij me hangen: het gevoel dat er mensen zijn die er echt van overtuigd zijn dat stemmen geen zin heeft. Dat het te moeilijk is. Dat verkiezingsbeloften toch niks betekenen.
\nHet probleem is, dat het inderdaad ingewikkeld is. Dat we inderdaad nooit helemaal onze zin krijgen na de verkiezingen. Dat partijen uiteindelijk allemaal compromissen moeten sluiten om dingen gedaan te krijgen.<\/p>\n