Ik sta in de supermarkt met zo\u2019n winkelmandje-op-wieltjes naast me. Ik vind dat sowieso nogal stomme dingen, waarvan het hengsel voor mij altijd te kort is. Ofwel ik moet gebogen mijn heel grof volkoren ophalen, ofwel hij hangt zo half in de lucht, alsof ik \u2018em op twee wielen wil laten stunten.
\nTerwijl ik daar sta, komt er een vrouw met een winkelwagentje voorbij, die mijn behoorlijk volgeladen mandje opzij duwt, zodat deze over mijn kleine teen rijdt. Uiteraard loop ik op slippers, dus ik roep \u2018au\u2019. Dat doe ik vaker als dingen op mijn teen terecht komen. Veel vaker, zelfs, dan ik eigenlijk durf toe te geven. Mijn tenen zijn magneten voor zware, pijnlijke dingen zoals bakstenen, stoepranden, wokpannen en autodeuren.
\nDe mevrouw zegt, enigszins verontwaardigd \u2018neem mij niet kwalijk\u2019.
\nHet is dezelfde toon waarop mensen \u2018pardon\u2019 zeggen als een ander een scheet laat. Als mij dat overkomt, en ik dus in dat geval de \u2018dader\u2019 ben, stel ik de \u2018pardon\u2019 roeper graag gerust: \u201cGeeft niets hoor. Kon jij niets aan doen.\u201d
\nMaar in dit geval liet ik geen scheet. Ik stond in de supermarkt naar de oosterse kruidenmixen te kijken. Dat is een geheel reuk- en geluidloze bezigheid, die ik overigens met alle vormen van plezier had onderbroken om deze mevrouw er langs te laten. Als ze dat even had gevraagd.
\nEr blijkt echter een sociale wet te zijn, die stelt dat als iemand je eigen stomme winkelmandje-op-wieltjes over jouw teen duwt, je daar niets van mag zeggen, mits de ander \u2018neem mij niet kwalijk\u2019 zegt. Wat voor toon die ander ook gebruikt. Het feit dat ik haar \u2018excuses\u2019 beantwoordde met \u201cik neem het u wel iets kwalijk, u had ook kunnen vragen of u er langs mocht\u201d werd beantwoord met een blik die suggereerde dat ik wel degelijk zojuist een scheet had gelaten.
\nIk geef hier Dirk Scheringa de schuld van. De oplichter Scheringa die zich voor eens en voor altijd in mijn brein heeft geworteld met de uitspraak \u201cdaar hebben we toch sorry voor gezegd!\u201d. Dit was tijdens zijn inmiddels beroemde toespraak na het faillissement van de DSB: \u201cJa we hebben mensen producten verkocht die niet deugden. Daar hebben we toch sorry voor gezegd! Dat is geen reden om ons kapot te maken!\u201d
\nHet schijnt dat Scheringa op dit moment flink wat geld verdient met \u2018masterclasses\u2019 die, volgens zijn website \u2018maar liefst vijf uur duren!\u2019 voor \u2018slechts 999 euro!\u2019 De sessies vinden in Spanje plaats, en reis- en verblijfkosten zijn voor rekening van de \u2018cursist\u2019. Het zou me niet verbazen als in elk geval de helft van deze uren zijn ingeruimd om de deelnemers kennis te laten maken met de voordelen van time-sharing die met een wel heel speciale lening betaald kan worden.
\nGaat het te ver om die vrouw in de supermarkt te vergelijken met meester-oplichter Scheringa? Nee, natuurlijk niet. Hoewel ik vrij zeker weet dat deze kleine-tenen-plettende dame niet schuldig is aan het afhandig maken van mensen hun spaargeld, is haar \u2018ik zei toch sorry\u2019 instelling minstens even erg. Of ga ik nu toch te ver? Sorry.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik sta in de supermarkt met zo\u2019n winkelmandje-op-wieltjes naast me. Ik vind dat sowieso nogal stomme dingen, waarvan het hengsel voor mij altijd te kort is. Ofwel ik moet gebogen mijn heel grof volkoren ophalen, ofwel hij hangt zo half in de lucht, alsof ik \u2018em op twee wielen wil laten stunten. Terwijl ik daar sta, komt er een vrouw met een winkelwagentje voorbij, die mijn behoorlijk volgeladen mandje opzij duwt, zodat deze over mijn kleine teen rijdt. Uiteraard loop…<\/p>\n