Ik kijk uit het raam en zien een witte zwabber op pootjes door onze tuin lopen. Het dier trekt zich niets aan van mijn blikken en gaat rustig verder met het opeten van brood dat toch echt voor vogels bedoeld was. Ik stap naar buiten om eens nader kennis te maken en vooral om hem of haar vriendelijk doch dringend te verzoeken een andere lopend buffet te zoeken.
\n\u201cBabsje!\u201d roept een vrouw van een tiental meter verderop. \u201cBabsje! Bapjse kom nou! Babsje!\u201d De vrouw ziet nu de zwabber en loopt onafgebroken \u201cBabsje! Babsje!\u201d roepend dwars door onze zorgvuldig geplante struiken en over een pas aangeplant bollenveld naar mij en Babsje toe.
\n\u201cKom nou Babjse! Babsje! Luister eens, Babsje!\u201d
\nEr is geen enkele aanwijzing dat het witte hondje werkelijk Babsje heet. Voor het ongeoefende oog zou het waarschijnlijker zijn dat ik Babsje heet, omdat de vrouw nu al mijn aandacht heeft.
\n\u201cBabsje! Babsje! Kom nou hier Babsje!\u201d
\nDe hond heeft nog steeds enkel oog voor de broodkorsten, en de vrouw staat nu vlakbij. Nog steeds kijk ik de vrouw vragend aan.
\n\u201cBabsje! Waarom doe je nou zo Babjse? Ga nou mee, Babsje,\u201d
\n\u201cJa Babsje,\u201d zeg ik tegen de zwabber, \u201cvolgens mij moet je mee.\u201d
\n\u201cTja dat brood, he?\u201d zegt de vrouw. \u201cDat ruikt Babsje al van verre!\u201d
\nIk knik begrijpend.
\n\u201cKom Babsje, wees eens lief? Ga mee, Babsje.\u201d En na een korte pauze tegen mij: \u201cSorry, hoor. Ik vind het heel erg, van Babsje.\u201d
\n\u201cGeen ramp,\u201d zeg ik, \u201czolang Babjse maar geen cadeautje achterlaat.\u201d
\n\u201cNee, dat heeft Babsje al gedaan, he Babsje?\u201d
\nBabsje snuffelt nu aan wat gras.
\n\u201cNee, Babsje! Laat dat Babsje!\u201d zegt de vrouw.
\nIk kijk van de vrouw naar Babsje. De vrouw kijkt met een pijnlijk gezicht terug en zegt \u201cDat doet ze anders nooit!\u201d
\nDe vrouw heeft nu blijkbaar door dat haar huidige strategie (\u201cBabsje!\u201d roepen) niet doelmatig is. Ze grijpt het hondje en tilt het op. Babsje protesteert niet.
\n\u201cNogmaals sorry,\u201d zegt de vrouw. \u201cZe doet echt niets.\u201d
\n\u201cAh,\u201d zeg ik terwijl ik het hondje even over haar kop aai. \u201cHoe heet ze eigenlijk?\u201d
\n\u201cBabsje,\u201d zegt de vrouw enthousiast. \u201cHe Babsje?\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik kijk uit het raam en zien een witte zwabber op pootjes door onze tuin lopen. Het dier trekt zich niets aan van mijn blikken en gaat rustig verder met het opeten van brood dat toch echt voor vogels bedoeld was. Ik stap naar buiten om eens nader kennis te maken en vooral om hem of haar vriendelijk doch dringend te verzoeken een andere lopend buffet te zoeken. \u201cBabsje!\u201d roept een vrouw van een tiental meter verderop. \u201cBabsje! Bapjse kom…<\/p>\n