Mega Muts

Misschien is het je niet opgevallen wat ik zo ga zeggen. Dat zou me niets verbazen, want het is zo’n gespreksonderwerp dat mensen meestal liever mijden. Toch ga ik het even aansnijden, want het is relevant voor dit stukje: het is best koud buiten. Ja, ik weet het, ik ben net zo verbaasd als jij: koud? In Nederland? In Februari? Het is een gekke, gekke wereld.

Aangezien ik niet dol ben op kou (‘buiten’ is iets wat ik het liefst alleen op TV zie) heb ik besloten me dit jaar goed te wapenen. Ondanks al onze moderne technologie zijn er nog steeds momenten dat ik niet onder ‘naar buiten gaan’ uitkom. Ik wil dat stukje ‘buiten’ dan ook koste wat het kost zo aangenaam mogelijk maken. En aangezien ik inmiddels 39 ben, ben ik gelukkig niet meer gevoelig voor kleding-schaamte.

Kledingschaamte is iets dat pubers vooral ervaren als ze bijvoorbeeld een regenpak aan moeten van hun ouders. Ze komen liever drijfnat op school dan dat iemand ze uitlacht omdat ze ‘met een beetje regen al een pak aandoen’.

Het is hetzelfde soort schaamte dat mensen weerhoudt van het dragen van oorwarmers en mofjes, beiden briljante uitvindingen die er voor zorgen dat respectievelijk oren en handen lekker warm blijven.

Ik besloot echter om een stap verder te gaan, aangezien ik tegenwoordig regelmatig ‘s ochtends op de fiets naar het station moet. Een paar dagen geleden kwam ik er in de trein achter dan mijn baard bevroren was. Dan is het geen tijd voor halve maatregelen. Dan zijn mofjes en oorwarmers niet voldoende.

Dankzij internet heb ik voor vijf vijfennegentig een bivakmuts gekocht. Ja, je leest dat goed: een bivakmuts. Aftrekbaar voor de belasting als je als beroep ‘inbreker’ op je aangifteformulier invult. Ik ben echter tot de conclusie gekomen dat dit criminele imago onterecht is. Ik snap dan ook niet dat vrienden mij via Twitter waarschuwen voor arrestaties, en dat bekenden me aanraden om vooral niet bij de Bank naar binnen te gaan.

Waarom in ‘s hemelsnaam niet?

Het is toch in feite gewoon een mega muts met een kijkgaatje? Hoe kan zoiets nou crimineel zijn? Wat nou ‘dreigend’: je kunt mijn vriendelijke ogen toch nog zien? Wie zou mij nou weigeren in de gemiddelde winkel of bank terwijl ik zo’n mooie wollen bescherming tegen de koude buitenwereld draag?

Zoals ik al zei, ben ik inmiddels ongevoelig voor ‘wat anderen van mij denken’ als het gaat om comfortabele kleding. Want terwijl mensen mij met enige afschuw nawijzen terwijl ik ik in het halfdonker naar het station rijd, ben ik heerlijk geïsoleerd tegen de elementen. Geen bevroren baard meer. Geen doods aanvoelende neus. Geen pijnlijke oren. Dankzij het wonder van de bivakmuts, gecombineerd met de in-ear headset van mijn iPhone is het bijna alsof ik niet buiten ben.

Dat is een stap in de goede richting. ‘Buiten’ heeft te veel nadelen: gebrekkige internet verbinding, koud, nat en nauwelijks HD beeldschermen.

Uiteindelijk is mijn doel: van mijn ‘buiten ervaring’ iets maken dat haast niet van ‘binnen’ is te onderscheiden. Misschien moet ik dan toch maar eens die bivakmuts ophouden als ik bij de bank geld ga pinnen. Ik vermoed dat door alle anti-bivakmutssentimenten ik dan een hele lange tijd binnen mag blijven.

Muts



Leuk? Lees dan ook deze:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.