Potentiële Energie!

“Weten jullie wat een kettingreactie is?” vraagt Professor Bob aan de kinderen in het publiek.

We zijn in Nemo met mijn neefje en twee nichtjes, en tussen alle speel-experimenten wordt ons nu een ‘spectaculaire show’ beloofd. Er staan allerlei spullen, en vooral veel grote dominostenen, die volgens Professor Bob straks vanzelf gaan omvallen dankzij alle ‘potentiële energie’.

“Kunnen jullie dat zeggen, kinderen?”

“Potentiële Energie!” schreeuwen de kinderen.

Professor Bob, waarschijnlijk een groot genie gezien het feit dat hij niet ouder kan zijn dan twintig en toch al ‘professor’ is, vraagt een assistent uit het publiek om hem te helpen.

“Maar pas op! Niets omgooien!”

Een jongetje dat Fred blijkt te heten komt naar voren en wordt pardoes gepromoveerd tot Professor Fred. Professor Fred mag met een waterpistool op een wagentje schieten zodat deze gaat rijden, waarna de beloofde Fantastische Kettingreactie van start gaat.

Professor Fred, die nogmaals op het hart wordt gedrukt ‘niets om te gooien’, mikt, schiet en laat het wagentje rollen. Het wagentje moet een dominosteen omgooien, maar komt in plaats daarvan vredig tot stilstand.

“Ga maar helpen,” zegt Professor Bob. Het feit dat professor Bob absoluut niet teleurgesteld klinkt doet mij vermoeden dat het niet de eerste keer is dat het experiment faalt.

Professor Fred duwt enthousiast zelf de dominosteen om. De stenen vallen, duwen een ding buiten mijn gezichtsveld om en starten een ventilator. Deze blaast een boot met op de voorsteven een speld in de richting van een ballon. De boot botst tegen de ballon zonder dat deze knapt.

“Geef maar een duwtje,” moedigt professor Bob professor Fred aan. Professor Fred kwijt zich professioneel van zijn taak en het is me duidelijk dat alhoewel Fred waarschijnlijk niet ouder is dan negen, hij een betere wetenschappelijke studie heeft doorlopen dan professor Bob. In tegenstelling tot Bob is het aan het enthousiaste gezicht van Fred te zien dat het hem wel kan schelen of het experiment slaagt.

Met het handmatig knappen van de ballon komt er weer het een en ander in beweging. Er volgt een moment van stilte en Professor Bob wijst naar boven:

“Daar is Reactie Man! Onze superheld!”

Een plastic poppetje met een speld in zijn hand zakt aan een touw naar beneden in de richting van opnieuw een ballon. Reactie Man komt vredig tot stilstand bij de ballon, zonder dat deze knapt.

“Collega, kun je Reactie Man helpen?” roept professor Bob naar een Nemo medewerker die bovenaan de trap staat. Reactie Man wordt weer opgehesen en nogmaals op de ballon losgelaten. Hoewel het publiek inmiddels zucht van opluchting dat ook dit obstakel geslecht is, is aan niets te merken dat professor Bob hier over in zat. Zijn blik is namelijk gericht op het volgende Spectaculaire Moment.

Een fiets hangt aan een touw en draait nu rondjes. Het voorwiel scheert steeds rakelings langs een grote strandbal. Het is duidelijk dat dit wiel deze bal moet raken, maar het is eveneens duidelijk dat dit niet gaat gebeuren zonder dat professor doctor ingenieur Fred weer moet ingrijpen.

Als dan uiteindelijk de bal gaat rollen, iets omgooit en er nog enkele Spectaculaire Momenten in gang worden gezet door een nu overduidelijk zwetende Meester Professor Doctor Ingenieur Baccalaureus Fred, komt de Knallende Finale in de vorm van een raket die de lucht in schiet.

“En dat allemaal door Potentiële Energie!” zegt Professor Bob.

En ik stel me voor dat al die acht, negen en tienjarige kinderen Nemo verlaten met de kennis dat Potentiële Energie er uitziet als een klein zwetend jongetje.



Leuk? Lees dan ook deze:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.