Tour de farce

Ik kan niets met de Tour de France. Het is heel erg, ik weet het. De Tour is een internationaal sportevenement waar talloze mensen volledig geobsedeerd naar kijken. En ik kan er maar niet achter komen waarom. Wat is er in ‘s hemelsnaam zo boeiend aan een tros fietsers die eindeloos door het Franse landschap slingert?

Het voelt een beetje als die Magic Eye posters die begin jaren negentig opeens op stations stonden. Van die kronkelige gekleurde prenten die, als je er maar op de juiste manier naar keek, opeens een 3D beeld toonden. Deze posters waren overigens ook het onderwerp van de enige 1 april grap van Teletekst die ik me nog kan herinneren: de redactie had een pagina gevuld met willekeurige gekleurde blokjes, in de hoop dat teletekstkijkers eindeloos naar hun TV gingen staren.

Ik weigerde toen, en ik weiger nu. Ik heb er sowieso al moeite mee om naar sport te kijken op TV. Ja, ik snap dat wat die teams/individuen doen heel knap is en dat ze daar jaren voor hebben geoefend. Toch kan ik geen reden verzinnen waarom het voor mij belangrijk is dat de lui met het rood-witte shirt winnen van de lui met het wit-rode shirt.

En was de Tour maar zo overzichtelijk. Zoals bekend zijn er shirts in alle mogelijke kleuren, waarvan sommigen volgens mij expres bedacht zijn om mij te verwarren. Bolletjesshirt? Kom op, zeg. Ja, ik weet wel dat de Gele Trui betekent dat iemand op kop ligt. Maar waarom rijden er dan toch mensen vóór degene met de Gele Trui? Als ik dan toch gedwongen word om een sport te volgen (en te snappen) eis ik in elk geval punten. Zodat het in een oogopslag duidelijk is voor welke kleur shirts ik moet juichen, en op welk moment. Ik wil me niet afvragen of een fietser per ongeluk het slipje van zijn vriendin heeft mee-gewassen of dat hij echt de rode trui draagt. Wat dan trouwens ook geen trui is maar een shirt.

Ja dit zijn allemaal hele domme opmerkingen. Opmerkingen waardoor zelfs de meest ongeïnformeerd Tour volger met zijn ogen zal rollen.

Ik vraag dan ook niet naar de antwoorden. Het kan me gewoon oprecht minder schelen dan hoe lang het duurt voor een schutting met Hema High Solid beits droog is (12-16 uur, overschilderbaar na 24 uur.) En ik heb niet eens een schutting.



Leuk? Lees dan ook deze:

2 Comments

  1. Stone_NL

    Het probleem met dit soort afstand sporten (hardlopen, hoogspringen, gewichtheffen, fietsen, motor/autosport enz) is dat er geen schoonheid in zit. Het idee van deze sporten is dat het gaat om iets beter/sneller te doen dan andere. waardoor je als kijker dus de hele tijd zit te kijken hoe verschillende mensen precies het zelfde doen. Bij voetbal (boksen, turnen, schaken E-sports enz) gaat het er juist om dat je iets doet dat de andere niet verwacht, en hier kan schoonheid (of juist het ontbreken daarvan) in zitten. Dat zorgt er voor dat de kijker iets heeft om van te genieten. Ik snap dat de afstandsporten een enorme kick kan geven voor de sporter, en je hier als kijker (zeker als je zelf ook beoefenaar van bent) bewondering voor hebben. Maar dat is niet het zelfde als ergens van genieten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.