Om in te bijten


Warning: Use of undefined constant wpurl - assumed 'wpurl' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/w5375452/domains/schrijversblok.nl/public_html/wp-content/plugins/add-to-facebook-plugin/addtofacebook.php on line 53

Het is volkomen willekeurig wat in een bepaalde cultuur geaccepteerd is om te eten. In diverse Aziatische landen is ‘hond’ gewoon een gerecht. Net als ‘slang’ trouwens. In verschillende Afrikaanse landen kun je, heb ik mij horen vertellen, geroosterde sprinkhanen met honing kopen in stalletjes, net zoals je bij ons een zakje pinda’s koopt op de markt.

Aan de andere kant zijn er net zulke willekeurige taboes op eten. In de Verenigde Staten gruwen mensen van het idee om ‘paard’ te eten. Zelf kan ik uit de eerste hand melden dat paardenbiefstuk verrukkelijk is. En dichter bij huis ken ik mensen die dolgraag mosselen eten, maar garnalen ‘eng’ vinden.

Soms snap ik niet hoe een bepaald gerecht op de nationale spijskaart terecht is gekomen. Ik begrijp dat hongerige mensen zoiets als garnalen proberen als ze honger hebben, en er dan tot hun verbazing achter komen dat deze dieren heel smakelijk zijn, mits bereid met een sausje van mayo, ketchup, whiskey en paprikapoeder. Wat ik niet begrijp is hoe Fugu op de menukaart kwam.

Fugu is de Japanse naam voor Kogelvis. Deze vis heeft een aantal organen waarin een gifstof zit (tetrodotoxine) waarvan een miniscule hoeveelheid dodelijk is. De enige manier(!) om deze vis te eten, is als een speciaal opgeleide kok de vis op een heel bijzondere en moeilijke manier bereidt. Een verkeerde incisie en de maaltijd is dodelijker dan Gordon Ramsey’s blik als iemand hem een Big Mac serveert.

Hoe komt iemand dan op het idee om hier een gerecht van te maken?

“Wauw die vis is zo lelijk en stekelig, dat is vast eetbaar! Hee, Ryu, probeer dit eens? Oh. Oeps. Hee, Ichiro. Proef eens? Nee niet dat stukje… Oh jee…Kazu! Ik heb iets lekkers klaargemaakt. Proef eens? Nee, Ichiro en Ryu erm slapen. Dat is het. Ze slapen. Maar proef nou eens. Het is vast heel lekker! En? Ja? Smaakt het? Okee, welk stukje heb je nou precies gegeten? Kazu? Kazu? Verdorie. Jiro! Kom eens? Ik heb iets lekkers voor je…”

Het feit dat mensen bereid blijken om letterlijk alles te eten, zelfs als het volkomen dodelijk is, is voor mij nog geen troost voor het feit dat ik gisteren op de fiets zat, en diep inademde om de frisse lentelucht te proeven. Ik voelde de vlieg tegen mijn gehemelte botsen, heen en weer zoemen en vervolgens in mijn slokdarm verdwijnen. Kokhalzend en hoestend fietste ik verder. De tranen stroomden over mijn ogen van benauwdheid terwijl ik de winkel binnenliep.

“Ik heb een vlieg ingeslikt,” zei ik ter verduidelijking.

Ik vermoed dat ik de dame achter de kassa niet meer had kunnen laten schrikken als ik “dit is een overval” had geroepen.

Inmiddels ben ik over dit vliegen trauma heen. Er is nu eenmaal objectief gezien niets mis met het eten van insecten. Maar ik probeer liever Fugu.



Leuk? Lees dan ook deze:

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Toevoegen aan Symbaloo Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *