De twee ergste woorden in tech support

Er is niks ergers dan een computerprobleem. Ja, ik weet dat dat een sterke uitspraak is. En er is nu vast iemand die hoofdschuddend mompelt: “dat kun je niet zeggen in een wereld met zo veel leed.” Tegen jou zeg ik: er is NIETS ergers dan iemand die mompelt en hoofdschudt en wereldleed aanhaalt.

Niets behalve, zoals ik al in mijn eerste zin aangaf, computerproblemen.

Een vriend van mij belde in lichte paniek op, omdat zijn computer weigerde een duur programma te installeren. Dit soort telefoongesprekken voer ik al sinds de jaren tachtig, toen vrienden, familie en ook collega’s van vrienden en familie ontdekten dat ik ‘iets’ van computers wist:

“Hij doet het niet!”
“Wat doet hij niet?”
“Nou gewoon! En er was een foutmelding!”
“Wat voor foutmelding?”
“Weet ik niet, ik heb hem weggeklikt.”

Erger nog is als een dergelijk gesprek ook nog de volgende zin bevat:

“Ik dacht…”

Dit is namelijk het moment dat bij mij de bloeddruk stijgt. Iedereen die ooit tech support heeft moeten doen voor zijn werk of voor familie en bekenden, weet dat wat er ook volgt op ‘ik dacht’, een eenvoudig probleem heeft verandert in iets wat een hele middag gaat kosten.

“Ik dacht dat ik gewoon op YES moest klikken!”
“Ik dacht dat hij dat programma toch nooit gebruikte!”
“Ik dacht dat ik kracht moest zetten!”

Als jij, beste lezer, geen verstand hebt van computers, dan hoop ik dat je in elk geval een ding leert van deze column: NIET DENKEN.

Het is namelijk nooit het zinnige soort nadenken (“Zal ik die foutmelding eens opschrijven?” of “Hm, als ik niet weet wat het doet, zal ik er dan maar afblijven?”). Het is bijna altijd een soort computer-voodoo denken, waarbij de gebruiker met een naieve blik hoopt dat zomaar iets doen, ook daadwerkelijk iets doet.

Telefonische hulp bleek voor de bellende vriend niet te werken. Dit lag niet aan hem, maar aan het feit dat er blijkbaar een onbekende derde in het spel was. Een persoon van het soort dat ik uitroep tot nationaal gevaar nummer één. Een persoon dat het gevaarlijke zelfbeeld heeft ontwikkeld dat hij, ondanks alles wat op het tegendeel wijst, verstand heeft van computers.

“Waarom staat er op deze computer Vista en XP?” vraag ik.
“Ja dat heeft die man gedaan.”
“Welke man?”
“Die man die ik betaald heb om de computer te repareren.”
“Maar waarom heeft hij dat dan gedaan?”
“Tja, hij zei dat het beter was.”
“Voor wie?”
“Weet ik niet, kostte maar een paar tientjes meer. Ik dacht…”

Niet denken. NIET DENKEN.
Te laat. Hij had al gedacht.

Het probleem bleek overigens wel te herstellen, en duurde vooral lang omdat Windows had besloten dat een langdurige schijfcontrole noodzakelijk was. En dat duurde nog iets langer omdat ik probeerde deze te onderbreken.

Ik dacht namelijk…

Oh. Shit. Het is besmettelijk.



Leuk? Lees dan ook deze:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *