Stop de voetbalplaatjes!

Ze volgen de voorbijgangers, met hun hebberige ogen. Ze kijken schattend naar hun tassen. Een aantal van hen hebben inmiddels andere prooien gevonden. Toch is het een kwestie van enkele seconden voor ook ik word aangesproken:

“Meneer, mag ik uw voetbalplaatjes?”

Oh ze hebben zo goed geoefend. Hun stem klinkt tegelijk schattig en smekend, maar past niet bij hun ogen. Die zijn namelijk niet lang op mij gericht. Nog voor ik iets kan zeggen hebben ze aan mijn lichaamstaal al gezien wat mijn antwoord wordt, waarna hun blikken gretig heen en weer schieten, op zoek naar hun volgende doel.

Ik schud mijn hoofd en voor ik ‘nee’ heb uitgesproken, zijn ze al een paar passen van mij vandaan, en kijken extra schattig naar de vrouw die een volgeladen kar met boodschappen naar haar auto duwt. Daar is pas echt wat te halen.

Het irriteert me. Het klopt niet. Het heeft niets kinderlijks of leuks. Voor deze kids is het pure business, waarbij ze zichzelf in hoog tempo trainen hoe ze maximaal iemand voor zich kunnen winnen.

Het zal de ouwe lul zijn in me, maar is dit wat kinderen moeten leren? Als we straks in een wereld wakker worden, waarbij vergeleken Youp’s helpdesk aanklacht een nostalgisch verleden is, hebben we dan nog recht van spreken? Want we hebben dan immers zelf collectief een generatie van telemarketeers en straatverkopers opgeleid, voor wie andere mensen ‘prooi’ zijn.



Leuk? Lees dan ook deze:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.