Nerd, nerdier, nerdst

Het volgende is een bekentenis. Ik ben een beetje een nerd. Ja ik weet het, je slaat nu stijl achterover. Je had dat nooit gedacht. Ik weet het dan ook goed te verbergen, en je zou bijna denken dat ik een normaal mens ben.

Oke, het feit dat ik videogames recenseer is misschien een aanwijzing. De collectie Dungeons and Dragons boeken in mijn kast zouden sommigen als een hint kunnen zien. En ik geef het toe: er staan DVD boxen Star Trek, Star Wars en Battlestar Galactica (de oude serie) in dezelfde kast als mijn ruim honderdvijftig games (waaronder Lord of the Rings Online en World of Warcraft).

Toch valt dit alles in het niets bij een vreemd ritueel wat zich ieder jaar herhaalt. Als ik de eerste lentezon zie krijg ik de onweerstaanbare aandrang om Linux te installeren. En die eerste lentezon kan ook best in februari schijnen. Het is namelijk een oerinstinct, dat zich niet door de kalender laat leiden.

Linux, ik leg dit even uit voor de niet-Nerds, is zoiets als Windows. Het zorgt er voor dat je compter al die geweldige moderne dingen kan doen, zoals vastlopen, documenten kwijtraken, de verbinding met internet verbreken en vragen of je iets wel heel zeker weet zonder uit te leggen wat de gevolgen zijn.

Het verschil tussen Windows en Linux is vooral spiritueel.

Windows kost namelijk geld, en Linux is gratis. Linux is  geschreven door een stam van Hippie Nerds, die de hele dag niets liever doen dan programma’s schrijven die vooral voor andere Hippie Nerds interessant zijn. Zo is er een eindeloze hoeveelheid programma’s die je helpen met het schrijven van nieuwe programma’s. Hiermee worden vooral hulpprogramma’s voor het schrijven van nieuwe programma’s ontwikkeld. Hippie Nerds vinden dit allemaal geweldig, want dat is recursief, man!

Voor de rest maakt het eigenlijk niet zo veel uit wat je gebruikt. Beiden zijn in staat om de meest eenvoudige taak satanisch complex te maken, en doen hun uiterste best om datgene wat je net met veel pijn en moeite hebt geïnstalleerd zo lang mogelijk voor je te verstoppen.

Het was dan ook niet echt een bewuste, doordachte keuze van mij om Linux op mijn laptop te installeren. Ik kon die vreemde drang gewoon niet weerstaan. Het was die verradelijke februari lentezon, man! Ik had er geen weerstand tegen!

Het ergste vind ik nog dat ik vervolgens  zowel mezelf als mijn vriendin er van probeer te overtuigen dat Linux ook echt beter is dan Windows.

“Zie je wel? Hij start nu al binnen drie minuten op! Dat duurde een kwartier onder Windows!” zeg ik dan.

“Hmm mmm,” antwoordt mijn vriendin dan met een voor mij volkomen onbegrijpelijk gebrek aan enthousiasme.

“En moet je zien! Hij herkent automatisch mijn draadloze netwerk kaart!”

“Hmm,” antwoordt mijn vriendin.

“Hier! Probeer het maar!”

En ze gaat inderdaad achter de laptop zitten, om haar e-mail te checken. En om van mijn gezeur af te zijn, vermoed ik.

“Je hoeft alleen maar je naam in te tikken en je wachtwoord,” leg ik uit. En voeg daar iets te enthousiast aan toe: “Dat is hetzelfde wachtwoord als je onder Windows had.”

De laptop start razendsnel op. Mijn vriendin weet zowaar de webbrowser op te starten. (“Handig he!” “hmm  mm.”) Waarop ze een tijd lang naar een blanco venster zit te kijken.

“Hij doet niks,” zegt ze.

Ik kijk naar het scherm en zie dat de verbinding met internet niet tot stand komt. Ook zie ik dat er een foutmelding verschijnt.

“Rotlinux,” mompel ik.



Leuk? Lees dan ook deze:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.