Pleidooi

Edelachtbare, dames en heren van de jury, ik sta hier voor u om mijzelf te verdedigen. Ik weet het, de verdachte die zichzelf verdedigt heeft een dwaas als cliënt. Ik hoop dan ook dat u dit meeweegt in uw eindoordeel en mij tijdelijk ontoerekeningsvatbaar, en dus onschuldig, verklaart.

Ik begin mijn pleidooi op koninginnedag, waarop mijn cliënt (ikzelf dus) zich ’s ochtends naar de vrijmarkt vervoegde. Mijn cliënt moest daar foto’s maken voor de krant waar hij werkzaam is. Het feit dat het de hele ochtend regende, en dat hij ook nog de hele dag van evenement naar evenement moest haasten om nog meer foto’s te maken van wegens regen afgelaste gebeurtenissen, droeg bij aan zijn geestestoestand. Verder stel ik, dat de hoofdschuldige in deze zaak niet een persoon is, maar een ADSL-modem/router die mijn cliënt voor somma vijftien euro aanschafte van een betrouwbaar uitziende particulier. Nu heeft mijn cliënt geen beste staat van dienst als het gaat om het beoordelen van koopjes. Als bewijsstukken treft u aan: de kruidvat home cinema set die altijd haperde, de breedbeeld tv die wit als groen weergeeft, de mobiele telefoon die dan wel ’s avonds gratis is maar overdag het meest gebruikt wordt en de nieuwe PC wiens harddisk het net voor het maken van een veiligheidsback-up begaf.

Hieraan voegen wij nu toe bewijsstuk E, de eerder genoemde modem/router voor vijftien euro.

Mijn cliënt besloot dit apparaat op dezelfde koninginnedag te installeren. Uiteraard bleek het apparaat niet naar behoren te functioneren. En na het volgen van de stappen op de supportsite van de fabrikant overleed het modem ter plaatse. Zie het autopsierapport in uw map.

Het is in deze toestand dat mijn cliënt, hongerig en vermoeid, besloot om zijn troost te zoeken in het enige lichtpuntje dat hij die dag nog had: een bakje magnetron spareribs van de Albert Heijn. Mijn cliënt had vastgesteld dat zijn vriendin, de vegetariër E van der S, het pand had verlaten en voelde zich dus gevrijwaard van kritische en afkeurende blikken over het nuttigen van eerder genoemde spareribs.

Het was in deze toestand van vermoeidheid en frustratie dat mijn cliënt de eerste hap wilde nemen van zijn maaltijd. Groot was daarom zijn schrik toen zijn voordeur onverwacht open ging en E van der S onverwacht binnen kwam met als doel het deponeren van een (1) half brood in de vriezer van mijn cliënt.

Paniek maakte zich van hem meester. En dames en heren van de jury, u zult inzien dat er geen andere optie was voor mijn cliënt om te handelen zoals hij deed. Gezien zijn toestand van routergerelateerde spanningen was er slechts een handeling mogelijk.

Het is daarom dat mijn cliënt de spareribs verstopte. Het is daarom dat hij ze op de vensterbank zette, het gordijn snel sloot, en vervolgens schaapachtig grijnzend in de huiskamer werd aangetroffen door E van der S.

Het is ook daarom dat mijn cliënt eerder genoemde vegetariër op onhoffelijke wijze het pand wilde doen verlaten en elk commentaar (zoals ‘Wat ruikt het hier gek’ en ‘Waarom doe je zo raar’) met enige irritatie beantwoordde.

Het is ook daarom dat ik u vraag mijn cliënt vrij te spreken, aangezien het u nu duidelijk moet zijn dat, hoewel doorgaans een goed burger en vriendelijk persoon, mijn cliënt ten tijde van het voorval niet zichzelf was. Ik vraag, neen EIS dan ook vrijspraak.

The defence rests.



Leuk? Lees dan ook deze:

One Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.