Anger Week 2006: [Lelijk woord]

Het aantal lezers via mijn RSS feed verdubbelde in de nacht van dinsdag op woensdag (al is het nu weer terug bij het oude, vertrouwde aantal van maar liefst zes). Ik zag het getal en dacht: wauw. En vervolgens: waarom? Scribbles is een miniscuul klein stipje in het enorme web. Zo ongeveer een keer per week schrijf ik een alledaagse column waarin ik mijn soms bizarre en regelmatig genante belevenissen beschrijf. Maar maandag schoot het aantal lezers vreemd genoeg omhoog. Waarom? Ik denk niet dat het concept van ‘Anger Week’ nou direct een briljant idee was. Ik was pissed vanwege het hossende volk dat mijn straat onveilig maakte, en ik dacht dat ik daar wel een weekje op kon teren. Ach, het enige wat het voor mij als schrijver opleverde was experimenteren met het meest nodeloos gebruik van het woord ‘fuck’ in een webcolumn. Eigenlijk ben ik te oud om het woord ‘fuck’ te pas en te onpas te gebruiken. Net zoals ik te oud ben om te begrijpen dat ‘vet’ tegenwoordig ‘gaaf’ betekent. Ik ben gelukkig nog jong genoeg om in te zien dat ‘gaaf’ al helemaal een ouwe lullenwoord is geworden. Ik besef dit allemaal, net zoals de meeste mensen een redelijk natuurlijk gevoel hebben van wat ‘nog kan’ en wat niet. Ik was dan ook verbijsterd toen ik voor het eerst kennis maakte met de Donner Rap. Gebracht door minister ‘de Don’ Donner. Met ogen zo groot als schoteltjes heb ik gekeken hoe de grijze bejaarde man, de belichaming van alles wat absoluut niet vet cool (sorry) is… rapt. FUCK. Toen ik zestien was begon hiphop en rap door te druppelen in Nederland. En toen al besefte ik dat het een muziekstijl is waar ik helemaal niets van begreep. Mijn muzieksmaak is in de jaren tachtig grondig verpest, zodat ik nog steeds ‘We Built this City’ van Starship beschouw als een van de beste nummers aller tijden. Rap was en is iets van mensen die jonger zijn dan ik. Ik weet dat. U weet dat. Waarom weet De Don dat niet? What the fuck? Is het mogelijk dat het allemaal een goede grap is? Dat De Don een gevoel voor humor heeft wat ons allemaal ontstijgt? Ik hoop het. Grote Goden, ik hoop het. Als dat niet zo is, wordt ons justitieel apparaat aangestuurd door ‘Ome Don’ die altijd zulke leuke liedjes maakt voor tussen de schuifdeuren. We hebben allemaal zo’n familielid (ik heb er meerdere… *zucht*) waarvan we hopen dat niemand oppert dat ie ‘dat stukkie’ nog eens wil voordragen. En altijd is er een neefje die met een valse grijns ‘Ome Don’ weet te verleiden tot het opvoeren van die tenenkrommende act die ook niet grappig was toen het publiek hem pas tweeëndertig keer gezien had.
Onze nationale Ome Don heeft blijkbaar vijftigduizend neefjes, die de Donner Rap allemaal hebben gedownload. Vreselijk. Weten jullie niet dat jullie de Don alleen maar aanmoedigen? En wat volgt? De Wouter Bossanova? De Femke Walsen Maar? FUCK!



Leuk? Lees dan ook deze:

    Geen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.